Kaagweek 2007.

 

Ik begin langzamerhand er de pest in te krijgen om derde te worden. Natuurlijk leuker dan vierde worden, maar om iedere keer dat stukje te moeten schrijven valt toch niet mee.

Maar OK, wat moet dat moet, dus daar gaan we dan maar weer.

 

Na een geslaagde BDO dag op vrijdag kon zaterdag de Kaagweek van start. De inschrij-

ving van 36 Regenbogen viel niet tegen, hoewel wij wel heel erg verwend waren met het Jubileum twee weken daarvoor met maar liefst 76 Regenbogen. De bekende groepsinde-

ling van 4 groepen met 2 starts, waarbij de onderlinge groepen een vergelijkbaar gemid-

delde hadden qua sterkte en er in de aanloopwedstrijden dus steeds hard gezeild diende te worden. Gedurende de week een overwegende ZW – W wind van kracht 3 – 6 BF waar-

door goede banen in de lengterichting van de plas en een prima beslissing van het wed- strijdcommitee de Regenbogen alle ruimte te geven door een aanpassing van de starttij-den. Het weer liet zich van alle kanten bewonderen met regelmatig zon, lichte en zware buien, genoeg onweer en zelfs een heuse storm op maandag, gelukkig vlak nadat de Da- meswedstrijden waren geëindigd. De moederschepen allemaal weer op hun vertrouwde plekken, waarschijnlijk opdat deze in de late uurtjes weer konden worden teruggevonden, voldoende drank, prima muziek, gezellig Regenboogdiner, kortom, een echte Kaagweek.

 

Aangezien je over het wedstrijdzeilen alleen iets over de groep waar je op dat moment zelf in zeilt iets kan zeggen, wil ik mij beperken tot een aantal algemeenheden en hoog-

te- en dieptepunten. Zo was het beslist jammer dat Mark Neeleman alleen het weekend kon meezeilen, want op basis van de resultaten die hij daarin neerzette had hij anders zeker meegedaan voor de Zilveren Regenboog. Maar hij had prima rivalen in Peter Peet en Frits Beck, die uiteindelijk dan ook op de juiste plekken zijn geëindigd (resp. 1ste en 2de). Opvallend was het van tijd en wijle riante zeilen van Henk Noppen, de eerste 1ste plaats van Michael de Kraa wat meer champagne heeft gekost dan gezond is voor een mens, de betreurde afwezigheid van Jan van Staveren, het definitieve afscheid (hoewel ?) van Rob Breur en Ton Zandbergen in de 116 die nu een andere naam moet gaan zoeken,

de massale steun van de RB zeilers bij het leeghalen van de plas in die door anderen zo vervloekte rubberboten tijdens een hevig onweer, Teamwedstrijden die eigenlijk geen wedstrijden meer mogen worden genoemd (moet wat aan gaan gebeuren Heren !) en een prachtig onweer met storm waar gelukkig geen ongelukken uit zijn voortgekomen.

Zeilers die steeds meer van zich laten horen, zoals b.v. Eric de Nes, Max Blom, Hans van Drunen en vele anderen, waarbij niet alleen deze zeilers maar ook de inspanningen van de Technische Commissie te complimenteren zijn. Dameswedstrijden die gelukkig net op tijd afgelopen waren, gewonnen door Marcelien Neeleman en waar mijn echtgenote ge-noteerd werd voor een derde plek (zal wel wat met het stukje te maken hebben) maar toch echt vierde is geworden, gevolgd door het Regenboogdiner met eten (!), veel drank, een prima band, de gebruikelijke gezelligheid, rumoer en toespraken. Een muzikale toespraak

van Frans, helaas deze keer niet de Blues in Bef-mineur, maar het zij hem voor 1 keer vergeven gezien de banden van vlees en bloed van Ton in Zuid Amerika. De splitsing tussen de Gold- en Silverfleet mocht onze voortreffelijke wedstrijdleider WvtH ook dit jaar niet doen, wat de schuld is van de mensen die geen Engels spreken en beschikken over een verfoeilijke dirty mind. Overigens zou het puntenstelsel in de uitslagenlijst nog voor enige verwarring zorgen, aangezien de ene dag het lage punten systeem werd gehan-

teerd en de volgende dag het bonussysteem. Dit mocht echter de pret maar wel de klas- sering niet drukken.

 

De wedstrijden waren volgens de kenners prachtig om te zien en leverden zeker bij de X-ton  indrukwekkende beelden op. Er werd niet gescholden, niemand heeft zijn stem ver-

heven, er zijn geen nieuwe ziektes uitgevonden, slechts liefdevol zwaaide een enkeling vermanend met zijn vingertje naar een andere stuurman, die daarop onmiddellijk zijn 2 rondjes ging draaien. De beschaving welke bezit heeft genomen van de Regenbogen zal voor veel andere klassen een lichtend voorbeeld moeten zijn. Er wordt zelfs beweerd, dat het voorgekomen is, dat de ene boot naar de andere riep: Gaat U voor, na U !  

 

Maar wij hebben met z’n allen weer veel plezier gehad waarvoor onze dank aan een ieder die hiertoe heeft bijgedragen. Dus volgend jaar zeker 45 Regenbogen !                                                  

 

 

Rob de Kraa RB 140.