Zeer frequent staan we de laatste tijd om een nieuwe boog die gedoopt zal gaan worden. Wat moeten we doen als ze allemaal gedoopt zijn? Er zal toch een leegte optreden in ons bestaan.  Op donderdag 14 mei waren we uitgenodigd om te verschijnen bij de W.V. Braassemermeer, waar de 149 gedoopt zou worden. Een handige keuze, want dan kon zij gelijk meedoen aan de Voor Braassem.

Op de uitnodiging van Matthieu Visser ( Opie), Matthieu en Maarten Max Moerman, Peter Peet en Ted Duyvestein  ( met z’n allen de crew van de boot) had een groot deel van de regionale harde kern van de Regenboogclub gereageerd. Het weer was goed,de drankjes kwamen goed door en Pien deed in lekkere hapjes en op zich is dat natuurlijk dubbel geluk. Loes P. deed in kaas en wordt, kortom iedereen had wat te doen.

Opie Matthieu verzocht de aanwezigen zich richting kraan te begeven waar de dame, waarvan we de naam nog niet konden lezen omdat die onder de nationale driekleur verborgen was, hing te pronken. Hoe beschrijf je de kleur van de boot ? Het is wit, maar het is onder een bepaalde belichting ook iets blauwigs. We noemen het maar ijsblauw. In ieder geval, zo legde Pien mij uit, heeft de kleur een associatie met Australische Lasers.

Opie nam als eigenaar het woord en vertelde dat het idee om een boog aan te schaffen eigenlijk al redelijk oud was. Hij had het er met Fred al over gehad. Helaas, het idee werd toen niet uitgevoerd.  Vervolgens richtte hij het woord tot Omie Toets en nodigde haar uit de boot de dopen en een naam te geven. Het spuiten met champagne werd een beetje sproeien en of zij “de heilige formule” heeft uitgesproken kon ik niet horen in ieder geval bleek, na de onthulling dat de boot “Knorr d’Or” heet. De oplettende en enigszins ingewijde lezer of aanwezige zal ogenblikkelijk de achtergrond van de naam doorgronden.

Peter Peet nam vervolgens, namens de in turquoise gestoken crew, het woord en herinnerde aan het feit dat hij eerder eens een O-jol van Opie had geleend en dat dat niet helemaal op een succes was uitgelopen. Opie kreeg een cadeau dat hij kon gebruiken als hij zelf ging sturen en hem werd verzocht dat reeds op zaterdag te gaan doen. Naar verluidt is dat niet zo gegaan en eindigde de boot onder bevelvoering van Peter in haar eerste wedstrijd op de eerste plaats.

Tijd voor een gezamenlijke bubbelende heildronk en langzaam ging de boot te water. Voor Carel Vial en Jip Noordermeer toch weer een bewogen moment. Nog twee te gaan?

Tijd voor entertainment. Wie de luisterrijke gedachte heeft gehad? Ik weet het niet, maar kent u dat bootje met aan boord een draaiorgel en die man erin die trompet en bugel speelt en die al jaren rondvaart in de Amsterdamse grachten? Wel dat bootje met die man erin kwam muziekmakend aangevaren. Met een speciaal op deze gelegenheid toegesneden programma maakt deze artiest de plechtigheid extra onvergetelijk!

Wim van’t Hoogerhuys.