Jaarverslag secretaris

Verenigingsjaar 2001-2002 

Het verenigingsjaar 2001-2002 begon tijdens de algemene ledenvergadering op donderdag 5 april 2001.

Tijdens de algemene ledenvergadering in het clubhuis van de KNZ&RV te Muiden waren 23 eigenaren en 11 bemanningsleden aanwezig. Een verdubbeling van de opkomst ten opzichte van het jaar er voor. Duidt dit op een betere locatie of een betere datum? Of is het wellicht de grote betrokkenheid van de leden met de verenigingszaken die dit gezelschap naar Muiden heeft gelokt. Vanzelfsprekend houdt het bestuur het bij het laatste!

Dit gezelschap kreeg onder leiding van stand-in voorzitter Frits Beck, een ruime agenda voorgeschoteld. Voorzitter Rob Breur moet vanwege vervelende rugklachten verstek laten gaan.

Tijdens de jaarvergadering wordt stilgestaan bij het overlijden van de heer Ydema. Hij was een echte liefhebber. Met zijn regenboog 107 zeilde hij vele uren, vaak met kinderen en kleinkinderen, op het IJsselmeer nabij Stavoren. Gelukkig heeft de 107 een andere enthousiaste eigenaar gekregen: Lucas Bouma. Samen met Fetze Reitsema en hun trainer, coach en soms stuurman Harry A. hebben ze in 2001 een kleine 50 starts gemaakt (nog net niet het record maar daar over later meer).

Tevens wordt er tijdens de vergadering gesproken over een asperge evenement in mei-juni 2002. Ondanks het enthousiasme van 14 stuurlieden tijdens de vergadering staat het evenement helaas nog niet gepland.

 

Ook de cd met de Regenboogblues wordt uitgereikt. Een onvervalste kaskraker die ons doet herinneren aan het NK 2000 en ons alvast opwarmt voor het lustrum in 2002.

Na weer het bekende afhameren van enkele agendapunten omtrent financiën enzo worden de jaarprijzen uitgereikt. Op 1 en 2, twee oude bekende jaarprijsveroveraars. Team Hoogendam op 1 en team de Kraa op 2. Op 3, de steeds sterker wordende John Hofland die ondanks het record aan bemanningswisselingen een zeer gedegen seizoen 2000 achter de rug had. De Vier Generaties Beker ging naar Gerhard Potma (winnaar zowel Kaagweek als Sneekweek in 2000), de prestatieprijs naar onze web-beheerster Gabry en de splinterprijs naar de ongelukkige eigenaren van de 2.

 

Tijdens de bestuursverkiezing werd afscheid genomen van Rob Breur en Klaas Plaatje. Klaas werd onder luid applaus benoemd tot erelid vanwege zijn 20 jaar inzet voor de Regenboogclub waarbij vooral zijn verbindende rol tussen Holland en Friesland, als verdienste genoemd werd.

Nieuwe bestuursleden werden Tjerk Feenstra en Peter Hoogendam. Joost van Raay werd vanuit het bestuur als de nieuwe voorzitter voorgedragen. Deze voordracht werd door alle aanwezigen gesteund.

Zoals elk jaar werd tijdens de jaarvergadering weer gesproken over de jaarprijs. Er vond een enerverende discussie plaats over de manier van berekenen en het aantal wedstrijden. Uiteindelijk werd bepaald dat alle officiële wedstrijden waar Regenbogen aan de start komen meetellen en dat er dan 25% mag worden afgetrokken. Deze 25% werd vertaald naar een aantal wedstrijden. De beste 30 resultaten zouden meetellen. Voor het eerst is er gedurende het gehele seizoen inzage geweest in de stand. Via onze website kon de stand en de berekening opgevraagd worden.

Volgens het bestuur heeft dit er toe bijgedragen dat de spanning rond de jaarprijs vergroot is en er in het einde van het seizoen meer deelnemers waren aan de wedstrijden waardoor het belang van de jaarprijs duidelijk vergroot is. Helaas bleek later in het verenigingsjaar dat er toch enige onduidelijkheid over de berekening was ontstaan. Hier kunnen we als bestuur lering uit trekken: we zullen de berekeningsmethode voor het seizoen 2002 expliciet vermelden op de site.

Rond 23:15 sluit Frits Beck de vergadering en daarna vloeit het bier nog rijkelijk.

 

Enkele weken later begon het seizoen alweer. 21 en 22 april waren de openingswedstrijden op Sneek en een week later werd er geopend op de Kaag. Het seizoen bestond uit 19 evenementen (exclusief de teamwedstrijden en de dameswedstrijden) en eindigde eind september gelijktijdig ook weer op het Sneekermeer en de Kagerplassen.

 

Het seizoen op een rijtje:

Aantal starts totaal: 74

 

Hoogst haalbare aantal starts zonder dubbelingen: 64

 

Meeste starts door één stuurman: 52 Tjerk Feenstra

 

Aantal verschillende stuurmannen: 78

 

Jaarprijs op basis van hoogste gemiddelde punten per start (totaal punten gedeeld door totaal wedstrijden gevaren):

1. 1055 J. Boomsma (3 x 1 op Langweer)

2. 965   J. Hofland (17 starts)

3. 904   R. de Kraa (37 starts)  

 

 

 

 

 

Aantal verschillende winnaars in 19 evenementen:  12

- Rob de Kraa      

4
- Peter Hoogendam  3
- Jilko Andringa 3

- Joost van Raay  

1
- Douwe Zwart       1
- Douwe Rijpkema            1
- John Hofland                        1
- Leo Hartman 1

- Jan van Staveren    

1

 

en wat voor één

- Maurice Schonk 1
- Jodocus Boomsma 1
- Thijs Kok 1

 

Wat valt er aan al deze gegevens toe te voegen. Veel, heel veel. Ook dit Regenboog seizoen leverde weer veel stof tot praten op; vooral aan de bar natuurlijk. Graag wil ik nog een aantal markante zaken er uit halen, in volstrekt willekeurige volgorde natuurlijk:

De dameswedstrijden trokken weer als vanouds veel toeschouwers en een spectaculaire start. Én veel geouwehoer over de winnares! Zelfs tijdens het traditionele diner (gelukkig weer lekker aanschuiven in de Koepel) werd Linda Margadant nog bejubeld en bejoeld.

Helaas werd de dameswedstrijd op een rampzalige baan gevaren. Dat blijft trouwens sowieso moeilijk op de Kaag; een goede baan uitleggen ……. ! Daarom is een oproep aan Jan Bart en de zijnen hier wellicht op z’n plaats: ga nog eens creatief, spiritueel, out of the box te werk en probeer, ondanks de diepe wateren, een aantrekkelijke baan uit te leggen.

De teamwedstrijden op de Kaag waren super spannend! De eerste wedstrijd wonnen wij, de mannen van Grutte Pier nog makkelijk met 7 punten verschil. Daarna leek het wel of de scherpte er af was, of Heerenveen al met één been in de Championsleage zat, of Rintje al in zijn voorlaatste rondje de tegenstander in de rug zag, of dat Minnertsgea al met 6-0 en 4-2 het keatspertûr betrad.

Pot na pot werd verloren en soms zelfs stom weggegeven. Eerst nog twee keer met 1 punt verschil maar toen kwam de echte dreun. Potje 4: 11 punten voordeel voor de Hollanders die eindelijk hun wekenlange Loosdrecht stages, waltrainingen en tactische winterse stuurman-wissels beloond zagen. Holland ging met 6 punten voorsprong de derde en beslissende dag in. Ondertussen was er natuurlijk in het Friese kamp wel wat gebeurd. Onder het genot van een biertje op het Friese schip werd fel gediscussieerd hoe we de laksheid van ons zelf en de klasse van de Hollanders moesten bestrijden.  

……… een waar gebeurd verhaal………

Peter Schuil vond het een goed moment om te vertellen dat het allemaal met team-spionage op te lossen was geweest. Hij had in het voorseizoen een poging gewaagd, maar er was door de Hollandse contraspionage zand in zijn ogen gestrooid.

Wat was er namelijk in het voorseizoen gebeurd……:? Het Friese team had via haar duurbetaalde westerse voelsprieten beslag weten te leggen op het trainingsschema van de Hollanders. Trainen op Loosdrecht in valkjes, onder begeleiding van professionele teamzeilers. In glimmende O’Neill regenkleding gingen ze in een nieuwe samenstelling het water op. Het zou nog één keer lukken had Rob gezegd, alles moest er aan gedaan worden, dus zelfs varen in die plastic boten met aangehangen roer hoorde bij de voorbereiding.

Terug naar Peter Schuil……. Peter dacht, “als wij nou eens precies wete waar zij op traine dan ken we daar alvast iets tegen bedenke”. Dus hij regelde een sloep en een camera en lag in het riet van de Loosdrechtse plassen klaar om te filmen. Maar…….helaas, geen Hollanders. Die hadden hun training een dagje verschoven….!

Door dit verhaal van Peter ontstond er voldoende hilariteit op het Friese schip om nog een biertje te nemen en af te spreken dat we nog één keer alles uit de kast zouden halen.

Helaas ook potje 5 ging verloren waardoor Holland dus al 4 van de 5 potjes gewonnen had en met 7 punten voorsprong de laatste beslissende pot in gingen.

Maar blijkbaar was de schrik bij de Hollanders om het hart geslagen. Een dramatische start  voor de Hollanders (3 te vroeg en maar 2 terug) en daardoor een verschrikkelijk moeilijke wedstrijd. Met Friesland 1,2,3,8,9 op de finishlijn, betekende het dat de beker door het Friese team meegenomen mocht worden naar Sneek. Leo voelde zich zeer ongelukkig over de laatste wedstrijd. Alhoewel zijn 10 strafpunten uiteindelijk niet het verschil maakten voelde hij zich wel schuldig.

Tijdens de Sneekweek heeft hij dat voor zijn team in ieder geval rechtgezet. Er werden tijdens de door slecht weer geteisterde Sneekweek slechts twee potjes gevaren: twee eerste plaatsen voor Leo…… Echter dit was niet voldoende om na die 2 potjes de voorsprong te pakken. Toen alle andere potjes afgelast werden bleek dus dat de beker nog een keer in Friesland mocht overwinteren!

Over Leo gesproken; hij pakte tijdens het KE op Grou de Zilveren Regenboog weer mee. Bij dit evenement hadden we weer niet te klagen over deelname, leuke wedstrijden, prima terras en dito weer. Ook in 2002 zal de Zilveren Regenboog weer op Grou als wisselprijs te winnen zijn.

Het andere KE was natuurlijk op Loosdrecht. Hier werd, in wisselende weersomstandigheden, de klasse van team 75 weer eens duidelijk.

 

Vanzelfsprekend kan dit jaarverslag niet afgesloten worden zonder stil te staan bij het NK op het Sneekermeer. Natuurlijk kan ik roepen dat het mooie wedstrijden waren, een goede organisatie, prima feesten en prima Sluyter muziek, maar eigenlijk wil ik maar één feit in de annalen van onze vereniging vastleggen. WAT EEN KAMPIOEN!

Jan van Staveren in de 18 met zijn geweldig enthousiaste bemanning Van Leest en Van Gelder, voeren ons echt kapot. Bij harde wind, bij een lopend windje, bij draaiende wind, bij de start, in het duel, bij de boei op bijna alle facetten werden we afgetroefd. Jan haalde daar zijn tigste nationale titel (waarvan zeker 8 in de Regenboogklasse).

Tijdens het NK had Jan enige concurrentie van John, die afviel door twee maal pech, en Peter. Peter maakte het gelukkig nog spannend tot de laatste race en werd terecht tweede. Hij heeft het hele seizoen heel sterk gevaren en is dan ook de terechte jaarprijswinnaar!

We hebben dus weer een prachtig verenigingsjaar achter de rug. De klasse is verbreed, verjongd en versneld. Maar we willen meer!

Het bestuur en haar commissies hebben zich in het afgelopen verenigingsjaar dan ook voor veel zaken ingespannen die er uiteindelijk in moeten resulteren dat er

-         veel goede wedstrijden blijven

-         waar veel meer boten bij aan de start komen

-         en waarbij er voldoende gezelligheid op de wal is.

 

Van belang blijft hierbij dat de eenheid van de klasse nauwkeurig gevolgd en waar nodig verbeterd wordt. Onze technische commissie heeft het weer druk gehad en heeft nog veel plannen. Deze mensen mogen in dit verslag niet ontbreken gezien hun geweldige inspanning voor de vereniging. Ook Gabry en de andere redactieleden wil ik weer noemen. Het is en blijft van groot belang dat de vereniging haar leden goed informeert en betrokken houdt bij alle ontwikkelingen. Het boekje en de geweldige “up to date” site zijn daarbij van groot belang!

Een nieuwe commissie is de lustrumcommissie. Er is in het afgelopen jaar al veel, nee heel veel werk verzet door deze commissie. Eind mei, op Loosdrecht kunnen we het resultaat van hun inspanningen ervaren, tijdens het 85 jarig jubileum!

 

Afsluitend wil ik Frits Beck en Frits Dekker bedanken voor alle inspanningen de afgelopen jaren. Het was plezierig samenwerken.

 

U allen een goed jubileumjaar toegewenst!

Uw secretaris (voor de laatste keer).

 

 

Jilko Andringa

(de foto's zijn van Richard de Jonge)