Nederlands Regenboog team verslaat Engelse Daring zeilers

Het team van Nederlandse Regenboogzeilers heeft in het weekend van 6-7 oktober in Cowes voor de tweede keer in successie de teamzeil ontmoeting  tegen de Engelse Daring zeilers gewonnen.

Het Nederlandse team bestaande uit de Friese stuurmannen Harm Donker en Jilko Andringa en de Hollanders Frank Tol, Alwin van Daelen, Fred Bulk en teamcaptain Peter Hoogendam wonnen samen met hun bemanningen voor de tweede keer de Royal Corinthian Challenge Cup.

Er werd in twee teams van 3 boten tegen elkaar gestreden. Eindelijk kreeg ik de kans om als Hollander één keer in het Friese team ( Jilko en Harm )mee te varen. Het andere team bestond uit Fred, Frank en Alwin.

Van de 10 gezeilde wedstrijden wist het Engelse team geen enkele race te winnen. Één van de verloren races werd na het indienen van een protest door de Engelsen ongeldig verklaard.

Het wedstrijdcomité had voor de start geen Nederlandse boot in de betreffende race aangewezen die niet mee mocht starten i.v.m. het feit dat er een Engelse boot wegens schade opgelopen in de voorgaande race niet kon starten.

Bryan Willes, geen onbekende in de internationale zeilwereld trad op als Chief Umpire.

Marjon Kooistra, de kersverse Nederlands Kampioen 470 en vriendin van stuurman

Harm Donker, was in Engeland één van de Nederlandse umpires.

Zaterdag 6 oktober stond er een windkracht 5-6 met uitschieters naar 7 beaufort.

In Osbourne bay ten oosten van Cowes was er voldoende beschutting om onder leiding van de wedstrijdleider Ian Lallow op verantwoorde wijze aan de wedstrijden te beginnen. Daar er voor zondag een zware storm werd voorspeld besloot de wedstrijdleider om op zaterdag zo veel mogelijk wedstrijden te zeilen. Na 10 races hield men het voor gezien.

De Engelse zeilers hadden geen antwoord op de bootsnelheid, boothandeling en het tactisch zeilen van de Nederlanders en werden op alle fronten afgetroefd.

’s Avonds werd er zoals twee jaar geleden een gezellig diner georganiseerd waarbij er over en weer gesproken werd over de verzeilde races. De Engelse zeilers en de organisatie waren zeer onder de indruk van de zeilprestaties van hun Hollandse gasten. Zoals in Engeland gebruikelijk werd er tijdens het diner weer de traditionele toast op de beide Koninginnen uit gebracht.

Tijdens de koffie probeerde Joost van Raay, onze onvolprezen pianist, de avond muzikaal op gang te krijgen. Dit bleek een hele klus en onze Hollandse spelleider in de persoon van Frank Tol moest er dan ook aan te pas komen om de touwtjes strak in handen te krijgen.

Er werd gestart met Penny poepen in een Englisch Pint. Hierna kregen een aantal koppels van Frank onderricht in het onderhands aangooien van een cricketbal welke voor deze gelegenheid werd vervangen door een rauw ei. U begrijpt hilariteit alom. Één en ander ging gepaard met het gezang over en weer van Engels en Nederlandse liedjes. De Engelsen probeerden ons de loef af te steken tijdens een  groep striptease tussen twee partijen waarbij de lengte van het terras voor het clubhuis zo snel mogelijk moest worden overbrugd door de uitgetrokken kledingstukken achter elkaar te leggen. Ondergetekende stond achter een Finse schone die zonder blikken of blozen haar jurk los knoopte en deze op het terras neer legde.

Een blik op een mooie blanke rug, een zwarte string en tatoo op haar rechter bil deed mij besluiten om tijdig uit de rij te stappen.

Uiteindelijk werden de activiteiten buiten afgesloten met het zeillaars gooien. Hierbij moet een zeillaars van grote afstand op een stoel worden geslingerd. Dit leverde op het late tijdstip mooie taferelen op.

Frank Tol moest ’s avonds in de bar nog een list bedenken om zijn broek van een Engelsman terug te krijgen. Deze Engelsman had Frank zijn broek na het strippen op het terras aangetrokken en wilde de broek niet meer terug geven. Inmiddels had Frank boven een extra onderbroek aan getrokken en daagde de man in kwestie uit voor een striptease in de bar waarbij hij exact moest doen wat Frank deed. U begrijpt dat toen Frank z’n eerste onderbroek uit trok de bar plat ging. De Engelsman moest zich verloren geven. Het was meer dan gezellig met onze gastheren en dames en het werd zaterdag dan ook zeer laat.    

Zondag 7 oktober stond er een zuidwester storm op de Solent waardoor de resterende 6 wedstrijden niet meer werden verzeild. Gemeenschappelijk werd er door de Nederlandse deelnemers en hun supporters een bezoek gebracht aan Osbourne House, het buitenverblijf van Koningin Victoria. Na dit bezoek vertrok iedereen ’s middags op tijd naar huis.

Het was een gezellig evenement waarbij er gezien de reacties die we hebben gekregen door de Nederlandse zeilers goed is gepresteerd. Hierbij wil ik de firma Boomsma hartelijk bedanken voor de flessen Beerenburg welke wij aan onze gasten cadeau hebben gedaan. Door Brunotti werden teamtruien beschikbaar gesteld waardoor wij er als team gelikt uitzagen.

Het Nederlands Regenboog team en hun supporters bestaande uit Alwin, Cees, Marijke, Fred, Jan-Huib, Boris, Frank, Joost, Ernst-Jan, Jilko, Marinus, Jan, Paula, Lianne, Héleen, Anneke, Harm, Thom, Gilbert, Marion, Robert-Jan, Marlene, Joost, Anouk, Dorine en Jasper is de Daring klasse en de Royal Corinthian Yacht Club met al zijn medewerkers veel dank verschuldigd voor de geweldige ontvangst en perfecte organisatie van dit evenement. Volgens de planning zal er op de Solent voor Cowes in 2003 wederom een strijd gaan plaats vinden om de Royal Corinthian Challenge Cup. Ik weet zeker dat iedereen dan weer van de partij zal zijn. 

Peter Hoogendam