Regenboogevenement Loosdrecht

Zo,  de computer staat aan. Nou en, zult u zeggen, maar het gaat hier om een oud ‘dieseltje’ van zeker 5 jaar oud volgestouwd met programma’s die ik niet gebruik en vooral vertragend werken. Meestal zet ik in de tussentijd een bak koffie en heb dan ook nog tijd om het op te drinken. Elk nadeel heb z’n voordeel zegt Johan C. altijd. En dat is zo. Ik heb het de afgelopen tijd regelmatig mogen ervaren. Neem nou dit eposje. Ik had het nooit kunnen schrijven als het reclamebureau waar ik 3 maanden werkte en waarvoor wij van Noordwijk weer terug naar Friesland waren gegaan met achterlating van twee goede banen en een prachtig huis met zicht op de duinen en 5 minuten van het strand, niet failliet was gegaan. Ik heb er nu de tijd voor. En de nummer drie van het geweldige evenement op Loosdrecht - want daar gaat het hier over - schrijft maar geen stukje. Wat vorig jaar gold, wordt natuurlijk stilzwijgend verlengd! John H. !!! Ik weet waar je huis woont, dus ik kom je nog wel een keer tegen. En een ‘gentlemens’-voorrang zul je ook nooit meer krijgen, want de manier waarop jij in de laatste wedstrijd boven ons ging liggen, met nog 100 meter voor jou te varen en een voorsprong van 10 scheepslengtes, leek natuurlijk nergens op als wij volle bak bezig zijn onze 2^e plek te verdedigen tegen Cees Nater, de uiteindelijk terechte winnaar, zij het op ‘doelsaldo’. Gelukkig hebben wij een stuurman die ook een beetje kan varen, dus dat werd dan ook zeer vakkundig gedaan. Zo hebben we in de laatste drie wedstrijden met twee 1-tjes en één 2-tje ons visitekaartje toch nog even afgegeven. Hoe wordt je dan 9^e ,vraagt u zich terecht af. Nou wij, Huub en ik van de bemanning, mochten c.q. moesten ook sturen. En dan wordt je dus 9^e overall. Nou deden wij van de bemanning het ook niet slecht, en zeker mijn start in de derde wedstrijd was er eentje om in te lijsten, al zeg ik het zelf. Wonderbaarlijk dat ik blijkbaar de enige was die zag dat er laag gestart moest worden. En niet zo’n beetje ook. Ik geef toe, de wind draaide af en toe wat een paar graden, maar toch. Ik was blij dat ik niet in de kluwen bij de bovenste startboei zat, want dat was met mijn stuurervaring een drama geworden. Nu dus niet, dankzij mijn briljante inzicht, en zo kwam ik met de 75 als eerste (waar waren de sprintprijzen?) bij de twee bovenboeien. Dat zie je toch vaak hè, dat de toppers altijd weer voorin te vinden zijn. Nu houdt mijn verhaal weliswaar op, maar dat was vooral te wijten aan de wind die het in het voor-de-windse rak begaf. Doe je niks aan. Ik werd dus 10^e. Maar elk nadeel heb z’n voordeel, zoals u ondertussen weet, want daardoor gaf ik het roer  weer over aan Sipko met bovengenoemde resultaten als gevolg.

Cees Nater werd dus 1, Peter Hoogendam 2 en John H. 3 (schrijven!). Toch knap in een veld van ruim 70 boten. Ook knap om ruim 70 boten op het water te krijgen. Een grote pluim voor de organisatie, want het was in één woord een geweldig evenement, ook al ben ik persoonlijk niet zo weg van Anita Meyer. Maar daar was ik blijkbaar ook zo’n beetje de enige in, getuige de ‘stampede’ die ontstond toen ze opkwam. Zelfs het weer was perfect geregeld. Een groot compliment dus voor Joost van Raay, Guus de Groot , Peter Hoogendam, Leo Hartman en alle anderen die dit mogelijk hebben gemaakt. Jammer dat de 56 niet het water in ging , maar ik heb begrepen dat de vrouw van de nieuwe eigenaar jarig was en zelf een partijtje gaf met onder meer sjoelen en het oud-Hollands koekhappen. Daar was ik vroeger trouwens erg goed in, kan ik mij nog herinneren.

Tja, de 56, de Oranje. Ik heb er nog mijn eerste voordekschreden op gezet met pa Tom Zwart aan het roer. Ik zie ons nog in een heftige strijd verwikkeld met Harry, toen nog meneer, Amsterdam. Harry met voordewind een enorme parachute en wij met iets dat veel weg had van een oranje theedoek. Wie heeft er niet met Tom Zwart in de 56 gevaren. In ieder geval alle ‘kleine’ Zwarten. Van Jelle, Margriet?, Douwe, Dirk, Jan , Jos tot en met Sipko. En dan nog een groot aantal andere Snekers. Nee, het was een mooie zeilschool, Tom Zwart. Hij komt nog regelmatig op de fiets naar het Snekermeer om te zien hoe zijn jongens er bij liggen. Voor Sipko is-ie vaak net te laat, maar met name Douwe ziet hij vaak nog wel binnen komen. Douwe, de enige die begreep waar het tijdens dit evenement om ging getuige de 38^e plaats die hij met zijn Regenboog 38 voer. Hulde! Je bemanning dacht daar overigens héél anders over.

Nu ik net de naam Zwart opschrijf, moet ik onwillekeurig even terug denken aan een leuk voorvalletje. Dit heeft weliswaar niets met zeilen van doen, maar er is meer in het leven. Voetballen bijvoorbeeld. Vooral Douwe en Dirk waren in hun tijd begenadigde voetballers en zo speelde ik een aantal seizoenen met Dirk in LSC 2. In een bepaalde wedstrijd hadden wij een neger als scheidsrechter. En met een neger bedoel ik dus een neger uit donker Afrika. Maar hij sprak beter Nederlands dan heel LSC 2 bij elkaar en floot prima, dus na de eerste verassing was hij gewoon een Nederlander, zij het met een gezonde kleur. Nu weet iedereen dat Dirk, net als alle Zwarten, een bijzonder goeie vent is, maar in het veld was het een grote klier. Zuigen, zeiken, vervelend wezen, irritante schopjes geven, kortom binnen 5 minuten had-ie meestal wel ruzie met zijn directe tegenstander. Zo ook deze wedstrijd. Onze prima scheidsrechter had hem dan ook al snel een paar keer verbaal gewaarschuwd. Afijn, Dirk maakte op een bepaald moment weer eens één van zijn schandalig harde overtredingen, en in de heibel die ontstond, kreeg hij terecht een boeking die gepaard ging met de volgende dialoog:

Scheidsrechter:”Naam?” Dirk:”Zwart!” Scheidsrechter:”Ga d’r maar uit!!” …. Wij hebben wel 10 minuten moeten  praten als brugman dat hij niet werd beledigd, maar dat Dirk gewoon Zwart heette. Het is volgens mij zeker 15 jaar geleden (slik), maar het blijft leuk. We wonnen wel, want we werden dat seizoen kampioen. Mede door de geweldige acties van Dirk.

Terug naar het evenement. Het is helaas alweer een tijdje geleden, dus niet alles staat meer zo scherp in mijn geheugen gegrift. We hebben nog een erg leuke puzzeltocht gemaakt over de Loosdrechtse plassen. Het is inderdaad een prachtig gebied met een schitterende flora en fauna. Met name de Mobilus Telefonus, beter bekend als Piepsijsje en nog bekender als de Piep-Piep, was sterk in aantal toegenomen. De Piep-Piep kon je vooral tussen de wedstrijden door goed horen en bleken erg tam te zijn. Ze zaten verdacht veel op de bogen zelf. Maar als er even hard tegen ze gepraat werd, waren ze ook zo weer verdwenenl. Andere zaken die mij nog bijstaan? Het bier smaakte in ieder geval prima evenals de diners die ‘savonds verzorgd werden. Er was ook een leuke Holland-Friesland strijd met radiografische K-modeljachten. En hoe is het mogelijk, deze Holland Friesland eindigde gelijk. Als ik niet overtuigd zou zijn van de integriteit van de jury, zou je er bijna wat van denken. Wat trouwens opviel, was hoe sympathiek en vriendelijk de bakboord-stuurboord situaties werden opgelost. En er stonden toch een aantal jongens (want dat word je dan vanzelf) aan het ‘roer’ die eenmaal in hun boog, geheel anders met deze materie omgaan. Bijna ontroerend om mee te maken.

Verder werd Frits Dekker bedankt voor bewezen diensten door de jaren heen. Als dank kreeg hij een stapel brandhout op een trailer, waar hij dan zelf de Regenboog 81 van mag maken. Waarom krijgt hij er nou geen gereedschapskist bij, dacht ik nog, maar Frits zal ongetwijfeld handig zijn met hamer en nagels. Het evenement eindigde met enkele toespraken waarvan mij bijstaat dat er eentje vrij commercieel getint was. Maar als hoofdsponsor mag je vanzelfsprekend je waar aanprijzen en gelukkig gebeurde dat op subtiele wijze. Ik denk dat ik er maar één koop. Maar helaas, helaas, ik ben werkeloos. En al zit ik in de hoogste salarisschaal van het GAK, een Landrover zit er nog even niet in. Maar het zijn prima wagens kan ik u meedelen, want ik heb er ruim een jaar van staatswege (lichting 83-4) in mogen rijden. Toen heetten ze overigens Laro’s net zoals lunchpakketten lupa’s heetten, die overigens ook prima verzorgd waren. Jammer dat ze zo hard aangegooid werden, want dat kostte één van de Regenbogen zelfs z’n mast. En ik hou niet zo van Snickers, dus als daar het volgende evenement rekening mee gehouden kan worden, dan graag. En een volgend evenement komt er, want volgende jaar is het de 10^e keer op Loosdrecht en er werd zelfs al over het 100-jarig jubileum gerept. Ik denk dat de Regenboogclub dat inderdaad wel moet kunnen halen.

Jaap Bijma