Bij de prijsuitreiking van de Land Rover Challenge, waar wij als derde zijn geëindigd in de Regenboog negenennegentig van eigenaar Ben Kolff, hoorde ik op de achtergrond tijdens het applaus een hoog stemmetje “stukje schrijven”. Dit bleek later de stem te zijn geweest van

dhr. P. Hoogendam van de Regenboog 17.

Toen wij vrijdagavond om ongeveer 8 uur aankwamen op de Koninklijke Zeil Vereniging in Loodrecht, viel het ons op dat de meeste Regenboogzeilers al geruime tijd aanwezig waren. Dit konden wij namelijk zien aan de rood gekleurde hoofden van sommige zeilers. Om in de stemming te komen hebben wij een paar biertjes gedronken en zijn toen op tijd en dit keer niet via de Dunne Dirk naar het Golden Tulip Hotel gegaan. De volgende dag moest er ten slotte gepresteerd worden.

Zaterdagochtend moest er echter nog wel getakeld worden, mede door de enorme inzet van het personeel van de K.W.V.L. verliep dit allemaal zeer vlot. Het enige wat bij ons altijd een crime is, is het optuigen. Het heeft ons precies een uur gekost om de mast omhoog te krijgen. Normaal gesproken helpt Gert Jan Van Leest ons altijd maar die was vandaag even nergens te vinden. Dus dan maar met de Spinnaker schoot via het stevenbeslag naar de voorstag die paal erop zetten. Het jammere van het hele verhaal was, dat alle vallen op onverklaarbare wijze een slag gedraaid om de mast zaten. Maar volgens Willem maakte dat niet zoveel uit. Voordat wij de haven uitzeilden moesten we wel eerst alle lege blikjes van de vorige Sneekweek uit de boot halen anders was er geen plaats meer over in de kastjes voor de mee te nemen “Gaastra kleding”.

De eerste wedstrijd kan ik me eigenlijk niet meer zo goed herinneren maar ik weet nog wel dat een aantal zeilers de eerste bovenboei ver hebben overzeild, waardoor het veld achteraf wel mooi bij elkaar bleef. Ook was het weer ouderwets kiezen aan welke kant we van de eilanden langs zouden gaan. Wij proberen dan altijd hetzelfde te doen wat

Martin Heineke ook zou hebben gedaan. Tot onze grote verbazing pakt dit vaak ook nog gunstig uit.

De middagwedstrijd was voor de regenoog 75. Na een redelijk eerste kruisrak gingen ze ongeveer als negende om de eerste boei. Halverwege het tweede kruisrak kwamen ze, door een hele mooie klap te maken aan de rechterkant van het kruisrak, riant op kop te liggen. In het laatste kruisrak maakte Eric en zijn bemanning Jan Huib en Eric het zeer professioneel af.

Wij van de Regenboog “negenennegentig” gingen na de finish zo snel mogelijk naar de haven. Alles even netjes opruimen en tentje erover want het ging de volgende dag regenen. ’s avonds was er een heel goed bandje dat de muziek verzorgde en ook de barbecue was erg lekker.

Er werd overal druk gepraat en er werd gedaan waar het bij zeilen eigenlijk om gaat, veel lachen. Het nadeel van zo’n avond is dat je ‘s morgens weer vroeg uit je bed moet. Ik kan je vertellen dat wij in de regel dan niet op ons best zijn.

Gelukkig hadden we zondag “Eerste pinksterdag” uitstel. Dan kun je altijd even bijkomen. Aan de andere kant was het jammer dat we die dag uiteindelijk niet hebben gezeild want in de middag kwam er juist een lekker windje opsteken. Alleen de regenboog 71 was zo verstandig om nog even te gaan zeilen. Die hebben waarschijnlijk goed kunnen oefenen met de spinnaker. Het hele team uit Alphen aan de Rijn en omstreken kon mooi de tennisfinale zien tussen Martin Verkerk en Juan Carlos Ferrero. Die avond hebben we nog gegeten met de hele Familie Kampscheur en aanhang. Met als klap op de vuurpijl een zeer indrukwekkende speech van Hans van Reeuwijk.

De volgende dag was echt zo’n dag dat iedereen weer op scherp stond. Alle blank gelakte Regenbogen waren weer in de kopgroep te vinden. Met name de Bemanning van Regenboog 116 die waren op een of andere manier zo verschrikkelijk scherp dat ze vanaf het startsein van de eerste wedstrijd tot aan de finish met ons in duel zijn gegaan. Ze hebben ons geen één keer laten gaan. Met als resultaat dat ze die wedstrijd tweede werden. De Regenboog 74 van Frits Beck werd overigens net als de eerste wedstrijd van de eerste dag eerste.

Op dat moment stonden wij gelijk in punten met de “17”.

De middagwedstrijd en tevens de laatste werd gewonnen door de Regenboog 17 die daarmee het evenement won. Tweede werd de zeer verdienstelijk debuut makende Regenboog 134. Wij dachten dat wij twee overall waren geworden maar die mannen van de 116, samen goed voor meer dan 180 jaar, waren net één punt voor ons geëindigd. Wij gunnen ze dit overigens van harte.

De prijzen werden uitgereikt door voorzitter Joost van Raay. Die vertelde dat dit de laatste Land Rover Challenge was. Landrover trekt zich terug als hoofdsponsor. Er moet dus gezocht worden naar een nieuwe hoofdsponsor. Toen Jan Frans Mandenmaker naar voren kwam dachten wij even dat hij zich aan zou dienen als nieuwe hoofdsponsor van de dan te noemen Makma Challenge. Helaas was dit (nog) niet het geval maar hij kon wel de Jan van Staveren bokaal, die hij door loting had gewonnen, in ontvangst nemen.

Niet onvermeld mag blijven dat door de firma Kampschreur B.V. en

K-o-bus Alphen aan de Rijn B.V. voor personeel was gezorgd die tijdens het takelen de onderwaterschepen van de Regenbogen keurig schoon hebben gemaakt.

Al met al denken wij dat het een geslaagd weekend was, het enige vervelende was dat de Regenboog 140 van Rob de Kraa nog niet mee kon doen. Maar zoals het nu staat, is hij er met de Kaagweek bij in de “Geronimo”.

De bemanning van de Regenboog “Negenennegentig"