Wedstrijdverslag

Nederlands Kampioenschap

14 - 17 augustus 2003

Heit’s sien skaalstje (vaders schaaltje)

 

 

Dinsdag avond, rond tienen, Tjerk stond op de voice mail, ik kon maar flarden van het bericht verstaan. Iets over metingen tijdens het NK. Nu moet ik erkennen dat ik dit jaar niet erg met het bogen gebeuren bezig ben geweest.

 

De 470 campagne van mij vriendin en de Mumm30 beheersten het voorseizoen. Wel had ik begrepen dat er nog al wat commotie was rond een aantal boten. Kuipranden, huiddiktes, holle lijnen ga zo maar door.

 

Tijdens de Sneekweek verzekerde Fred mij dat de 140 de enige boot was die dispensatie had voor vertragingen op de vallen en daarmee met één keer start al campioni zou zijn. Dit geheel theoretisch natuurlijk.

 

Kortom ik was bang dat wij de hele woensdagnacht al sleutelend door zouden brengen. Wat bleek: gezien alle trammelant met het team tijdens de Sneekweek, de meetbrief van de 17 en alle spanningen binnen de club werden de metingen afgelast.

 

Jammer!! Zeker voor een aantal zeilers die een diskwalificatie kregen voor het niet hebben van een zwarte band op de mast. Beste lullig dat je na een prima wedstrijd een disk moet noteren. Alleen daarom al ben ik voor metingen!! Leuk voor ons want dat scheelde weer een vrije dag.

 

Woensdag avond, na een drukke dag en veel files nog snel even een bakstag vervangen. Tijdens het aftuigen was deze geknikt en bij het terug buigen waren er een aantal strengen gebroken. De volgende dag was ik blij dat we met nieuwe voeren.

 

Wat altijd leuk is dat je bepaalde zaken kunt voorspellen. Het verbaasde mij ook niet dat bijv. de 5 nog op de kant stond. De volgende ochtend, wij lagen net te water, stond de maestro zelf onder de kraan. “Mogge Jan! Welkom in Fryslan”. Even de hand onder het vlak door. “Smeer jij met het zelfde spul als ik?” vroeg ik. Jan glimlachte. De sportieve strijd was al lang begonnen. Ik wist zeker dat de 5 vanavond weer netjes gespoeld op de trailer zou staan.

Ondanks zijn leeftijd een concurrent van formaat die niets aan het toeval overlaat en voor mij een groot voorbeeld. Jammer dat hij later door griep verstek moest laten gaan.

 

Onderweg naar de start nog even snel de bepalingen door lezen. Christus!! een bovenwindse gate. Wie heeft dat verzonnen?!? Met 40 boten aan de start en een kruisrakje van niks, en dan een bovenwindse gate. Dat wordt lachen. Als je dit doet om schade te voorkomen dan mag iemand mij dat uitleggen. Dat hier uiteindelijk niet meer ongelukken van gekomen zijn is een wonder. Een, spreader mark, dat is de oplossing!!

 

Deze dubbele gate is overigens ook het gehele evenement een belangrijke KSF (kritische succes factor) gebleken. Het is als het ontrafelen van een lijn: als je niet aan het goede eind begint dan ben je hopeloos verloren.

  

De wedstrijden:

Race 1

Donderdag: noord westelijke wind kracht 4/5 met wat uitschieters, starten in de Herenzijl met veertig boten op de lijn. Goed starten is natuurlijk altijd belangrijk maar in een dergelijk veld bijna een garantie voor succes.

De baan lag er weer goed in. Wij beleven aan boord erg veel plezier aan het zogenaamde “dollen!!” gewoon twee scheepslengten voor het veld op de lijn liggen en kijken naar de verontwaardigde gezichten van de concurrentie als blijkt dat je niet te vroeg bent. Ondanks een top drie bovenronding konden we dit niet consolideren en werden uiteindelijk 7e.

De 89 won overtuigend, 18 twee en de 1 drie. Redelijk voorspelbaar evenals de vijfde plek van de 5 van Jan. De 17 tegenvallend op een 15e stek.

De 89 maakte het overigens nog even spannend. Het scheelde weinig of de mast had gedreven.

 

Race 2

Wij dachten het zelfde geintje bij de start weer uit te halen. Achteraf bleken wij te vroeg te zijn. Hoeveel? volgens velen wel 3 bootslengtes. Navraag leerde dat dit slechts tot aan de mastkoker was. Gezien de omstandigheden een fractie dus. Balen want het was een redelijk goed race. Dit betekent dat we de rest van het event bij de start minder risico kunnen nemen.

De 74 werd overtuigend eerste, de 18 wederom tweede en de 17 derde.

Maar er gebeurde nog veel meer. De 20 had schade. Achteraf bleek dat had hij deze race op halve kracht uitgevaren dan was hij waarschijnlijk 2e overall geworden.

Een aantal masten sneuvelden en veel bogen vlogen voor de wind spreekwoordelijke uit de bocht. Ook wij ervaarden even een spannend moment bij het ronden van de bovenboei. Giek over bakboord, gaffel over stuurboord, beide bakstagen aan en boten van links en rechts. Het ging allemaal net goed.

Tot overmaat van ramp wilde de boom ook niet meer uit de mast. En wij zijn normaliter al niet vroeg met strijken. Paniek dus. Maar Alex en Marcel worden niet snel zenuwachtig dus het werd weer gefixed.

Opmerkelijk was de prima 5e plaats voor de 125. In een ultieme poging de 140 en 125 op de finish nog te pakken hadden we een valletje opgezet. Alles ging goed, zij over stuurboord en wij over bakboord,  alleen bij Rob bleef het zaakje haken, en de 125 kon niet overstag. Gevolg was een hoop gedoe en een paar krassen op de neus. Wij waren OCS en het zou een moeilijk protest worden. Gewoon beter varen in het vervolg!

 

Opmerkelijk waren de schifts en drukverschillen op de baan. Iets wat eigenlijk op Sneek nooit voorkomt. Wij hielden het maar op de warmte verschillen. Langs het kanaal is het aanmerkelijk dieper dan in het midden. En dus kouder. Stuurboord naar de pier en dan vervolgens bakboord naar de boei was de gehele dag de winnende klap

Tussenstand was 18 eerste, 89 twee en 1 drie, de 5, 72, 74 en 140 op het vinken touw.

 

’s Avond hadden Rob en Anita iedereen uitgenodigd een hapje chinees te komen eten bij hun aan boord. Prima verzorgt en ik zag weer Hollanders en Friezen samen van 1 bord eten.

  

De volgende dag was het aanmerkelijk rustiger weer. Vaak is de tweede dag bepalend voor het uiteindelijke resultaat. Dit zou later ook blijken.

Race 3

Klokslag 10 uur werd gestart, volgens mij was deze vals. Door de vele shifts was het moeilijk om er een goede lijn in te leggen. Daardoor drukte bij het schip. Deze race liet de 74 geen twijfel over wat zijn bedoelingen waren er werd redelijk eenvoudig gewonnen. De 72 was goed in vorm en was twee en de 89 drie.

Wij waren niet echt super, wel goed uit het eerste kruisrak maar, door een verkeerde onderboei keuze, in het verkeerde patroon terecht gekomen. 8ste plek was het resultaat. Echter zolang wij bij de eerste 10 zeilen maken wij ons niet te veel zorgen. De 17 heeft zijn tweede hoge klassering te pakken, de 1 wordt 21 en kan zich ook niets meer permitteren, de 5 moet ook al oppassen. De 20 is na de eerste dag met een OCS en DNC eigenlijk al kansloos. De 4e plek is overigens weer als vanouds.

De 140 heeft haar ‘sniper mode’ weer geactiveerd, zeilt geruisloos, en doet met een 5e plek goede zaken.

 

 

Race 4

Wederom een hoop druk verschil op de baan. Wij starten slecht. Shit! Snel herstellen. Schone wind zoeken en geen meter meer verspelen. Verzeild raken in de “muppetshow” (sorry voor het jargon) betekent exit. Als de 17 al niet naar voren kan zeilen dan lukt het niemand!

Gelukkig ronden we rond de 10e plek. Iets te veel risico zorgt er voor dat we uiteindelijk 11 eindigen. Jammer, maar er is nog niets verloren. Door de OCS doen we in het klassement (nog) niet mee .

Ook deze wedstrijd wordt door de 74 gewonnen. Bliksems!, die Mark laat er geen gras over groeien. De 20 wordt tweede en de 18 derde.

Stand van zaken na de tweede dag is dat de 74 aan kop gaat gevolgd door de 18 en de 89

Opmerkelijk is het terug vallen van de 5. Een twaalfde en vijftiende stek is niet voldoende. Later zou blijken dan Jan door griep zich al niet top voelde. Ook de 17 heeft zijn tweede hoge klassering te pakken. De 72 kan zich na vandaag ook niets meer permitteren.

De 140 heeft nog aansluiting. De 60 heeft vandaag goede zaken gedaan.

 

’s Avonds is er in het paviljoen een feestje. Ook hier speelt Rob een hoofdrol. Hij wijst ons op het feit dat zeilen geen zakendoen is en we allemaal met onze hobby bezig zijn. Met andere woorden het moet vooral gezellig en sportief blijven. Alom instemming. Ik hoop dat deze speech opgenomen is want ik wil nog wel even een paar bandjes versturen naar een aantal afwezigen.

Dat er slechts 4 protesten waren spreekt overigens ook boekdelen. Zou er een correlatie bestaan…

 

Zaterdag.

Race 5

Zo maagdelijk de plas vrijdag ochtend was (wat een prachtige ervaring), zo druk was het tijdens het weekend. Overigens schitterend zeilweer met een prima lopend windje.

Ondanks een beroerde start waren we wederom samen met de 20 top boven. Dankzij de drukverschillen en de vele shifts wisten we het derde plekje vast te houden.

De 20 één, de 60 twee (hoe minder hij kan lullen des te beter hij zeilt) en wij drie. Verrassing van de dag was de 88 die op een zesde plek finishte. Ook de oude sluwe vos in de 107 sprokkelde punten bij elkaar.

De 18 werd twintigste en kan zich nu ook niets meer veroorloven. Zo ook de 140 met een vierentwintigste plek. (Dan maar goed naar de kloten!!) Ook de 74 blijkt geen computer. Met een zevende plek overigens nog steeds goed.

 

Race 6

Deze race was eigenlijk een kopie van race 5. Wel veel wachten voor de start maar dat was terecht gezien de vele shifts. Wij waren weer goed boven en voerden na het tweede kruisrak het veld aan. Het derde voor de windse rak waren we echt los. Bij ons aan boord is het altijd erg gezellig. Opmerkingen van “hoe spel je Athene?” , “doe ons die tickets maar”  en “kan je ook met z’n drieën in een Star”, waren dan ook niet van de lucht. Echter het verhaal over de beer en zijn/haar huid ging ook hier weer op. Netjes de 74 en 17 dekkend pakte de 20 de rechter gate en verdiende in één klap 300 meter. Shit! Waar komt die vandaan?

 

Ondanks dat wij goed verdienden op de 74 en 17 kwam de confrontatie met de 20 op de finishlijn tot een hoogtepunt. Wij kwamen een halve lengte te kort. Toch blij met een 2e plek

Uitslag 20 één, wij twee, de 17 drie en 74 vier. (Mark volgens mij moet jij maar lekker naar Athene)

 

Het klassement begint zich te vormen. De 89 en 72 hebben hun kansen op een goede klassering verspeelt. Ook de 18 heeft met een 14e plek niet echt goede zaken gedaan.

Het tussen klassement is ongemeen spannend. De 74 heeft een redelijke voorsprong van 14 punten, maar de plaatsen 2 t/m 6 staan erg dicht bij elkaar. Kortom er is nog van alles mogelijk.

 

Zondag

Race 7  een lopend oostenwind en het comité had er een lange baan in gelegd.

Vandaag was het er op of er onder. Na een aantal valse starts waren wij te voorzichtig bij de start (zwarte vlag enzo) De 18 niet maar ondanks deze goede start kwam hij niet goed boven. (lefgozertje) Wij waren ook niet echt top boven maar hadden een goede uitgangspositie. De klap naar de wal was de winner. Verrassing van de dag was de 80 die eerste werd. Prima gevaren! De 17 werd twee en de 20 drie. Omdat de 74 vijftiende werd was het kampioenschap ineens weer open. De 18 scoorde een dertien en de 107 een negentien.

Het kampioenschap zou gaan tussen de 74, 60 en de 92 en in een extreem geval ook de 18

 

Race 8 Redelijk onbevangen begonnen wij aan de slot race. Alles uit de kast en kijken waar we uit zouden komen. De 74 dacht hier anders over en probeerde controle te krijgen. Wij waren niet super boven. Normaliter varen we redelijk naar voren echter deze race lukte dat niet. De gehele race voeren we rond de tiende stek. Gezien de andere boten goed voor een tweede overall echter het laatste rak werd ons fataal. Zowel links als rechts meer druk en wij “stuck in the middle”. Uiteindelijk was een dertiende plaats nog net goed voor een podium plaats.

 

Kijkende naar de einduitslag was het weer voor het tweede opeenvolgende jaar ongemeen spannend. Slechts 6 punten verschil tussen nummer twee en zeven. Het gevolg van goede zeilers in gelijkwaardig materiaal. (volgend jaar gewoon weer meten!!!!)

 

De Elisabeth wissel schaal, die Pa in 1980 ook als eens won, staat voor het tweede opeenvolgende jaar weer bij ons op de schoorsteen mantel. Moeders weer trots, alhoewel het niet Fries is om dat te laten blijken. (“derde?”, “en weer dat schaaltje dat Heit ook al eens won”, “denk je erom dat je dat wel poetst!!”, “heb je wel poets spullen?”) Je blijft altijd kind, en dat is maar goed ook.

 

Wij kijken terug op een prima event met interessante en wisselende omstandigheden. De beste heeft gewonnen alhoewel de 20 zonder schade ook een goede kans gemaakt had. Graag tot volgend jaar.

 

Einduitslag:

1 74 Mark Neeleman

2e 18 Maurice Schonk

3e 92 Harmen Donker

 

Harmen Donker