Wat
doet een stukje over Draken bij de Regenbogen zouden jullie mogen denken.
Als je ziet hoeveel (oud)Regenboogzeilers er in Cannes die tijd rondlopen
wordt dit duidelijk!
Na
een voor ons teleurstellend verlopen EK in Kinsale, waar overigens qua
organisatie en sfeer helemaal niets mis mee was, opnieuw vol goede moed
naar Cannes getogen, welk water ons normaal wel ligt. Een volledige
Regenboogbemanning aan boord, in de vorm van Leo Hartman, Manfred van
Munster en ondergetekende. Afgelopen jaar een derde plaats en die wilden
we graag proberen te verbeteren.
Waarschijnlijk
omdat het het 25e jubileum van de Regates Royales was, werd er
door de organisatie extra werk verzet, wat zich ondermeer manifesteerde in
een record aantal deelnemers, ook in de Draken. Normaal een
inschrijvingslimiet, maar nu liefst 95 inschrijvingen die helaas niet
allemaal verschenen. Jammer dat ze niet tijdig afzeggen, dan kunnen er
mensen van de zogenaamde wachtlijst tijdig benaderd worden en alsnog naar
Cannes afreizen. Uiteindelijk verschenen er 85 teams aan de start, uit 12
verschillende landen. Hiervan kwamen 12 boten uit Nederland. Bij de
classics waren ondermeer vertegenwoordigd de Dorade van Peter Frech met
als gast aan boord de oude ontwerper Olin Stephens en de Halloween, een
Five ontwerp, van Paul vd Bijl.
De
races begonnen op zondag, natuurlijk na uitstel wegens weinig in
combinatie met een niet stabiele wind. Dit uitstel was er de reden van dat
wij er te laat achterkwamen dat er echt werd gestart en 1 minuut voor de
start nog met de spinnaker op, terug door de lijn voeren. Geen goede
voorbereiding en positie helaas. Tegen alle wijsheid in, besloten we ook
nog eens niet direct de kant van het eiland te kiezen in het 1e
kruisrak, wat de basis werd voor een partij terugknokken wat resulteerde
in een 27e plaats. De race werd gewonnen door de
lichtweerspecialist uit Duitsland Michael Schatten. In de derde race
moest hij wegens een gebroken mast na een aanvaring met prins Henrik
afhaken. De volgende 2e race gingen we het beter doen Een
favoriete pin-end start bracht ons tot vlak aan het eind van het 1e
kruisrak op een gedroomde 1e plaats totdat de wind plots 30
graden draaide en we weer de bietenbrug op gingen. Vriend en vijand
stonden verbaasd dat prins Henrik met aan boord oud Goldcupwinnaar Lars
Hendriksen ver voor het veld uit de eerste boei rondden. Deze plaats
konden ze niet vasthouden. Zouden we het niet meer weten begon door onze
hersens te spoken, want een 28e plek was ons resultaat. Beste
Nederlanders tot nu toe waren Ed Frech met aan boord Steven Vis en Ad
Bakker. Zij zeilden een 12e en een 10e plaats.
”The Man” Paul Richard gaf ondertussen zijn visitekaartje af door
zowel de 2e als 3e wedstrijd te winnen gevolgd door
de Fransman Didier Cuny met een heel oude (lekke) houten boot, waar hij
overigens in de 60er jaren tweemaal 2e was op Gold Cups en de
Deen Peter Warren.
Gelukkig
de volgende dag wat meer wind, ook vanuit een andere richting gelukkig
waar we normaal wel raad me weten. Onderin gestart natuurlijk, er voor
langs en als eerste rond de ton. Die dreef tot vlak voordat we er omheen
moesten nog aan een bootje, net als het spreadermark, maar dat mocht voor
ons de pret niet drukken.
Konden
het leuk volhouden en liepen zelfs nog uit op Paul Hoy Jensen en de
regerende Wereldkampioen Dieter Schon met aan boord pro Vincent Hoesch.
Deze laatste probeerde tot onze schrik vlak voor de finish over stuurboord
voor ons langs te komen wat helemaal niet kon. Even dachten we dat het
Pieter Heerema was, want die heeft ook van zulke streken, maar die was er
niet en er zat niets anders op dan onder hem te draaien teneinde een
aanvaring te vermijden, wat weer tot resultaat had dat we achter Paul
langs moesten hetgeen ons in de ontstane paniek naar een derde plaats
bracht. Een protest tegen Schon hadden we ongetwijfeld gewonnen, maar we
hadden gewoon geen zin in het opgeven van het borreluur en uren te wachten
voor de protestkamer. Bovendien liep Schon al mank met krukken als gevolg
van een gebroken been bij een ski ongeluk met daarop nog kwetsuren van de
neerstortende reddingshelikopter. We dachten: Laat maar, hij is al genoeg
gestraft. ’s Middags besloot het comité de race uit te stellen omdat
het wel erg hard ging waaien. Zie bijgaande foto’s. Hierop ziet u in het
midden onze Leo perfect hangen. Wat een fotograaf al niet kan losmaken in
de mens?! Graag willen wij melden dat dit minder dan slechts 1 minuut
heeft geduurd en nog niet was voorgekomen, ondanks vriendelijk en
dringende verzoeken en ook niet meer herhaald is, want het hangt zo rot in
een Draak. Sorry Leo dit moest me van het hart.
Woensdag
reservedag de mist in vanwege het niet zeilen op dinsdag wegens te veel
wind. Uitjes naar de Monaco boatshow moesten worden gecancelled, maar er
werd wel lekker geluncht en geld uitgegeven in de luxe winkels, nadat de
wedstrijden definitief werden afgelast.
Donderdag
dus vol aan de bak met twee wedstrijden welke voor ons eindigden in een 25e
en 8e plaats. De 4e en 5e race werden
respectievelijk gewonnen door Denen, de winnaar van de Gold Cup de Jorgen
Schonherr en Frank Berg, welke laatste, met en alles of niets klap in het
laatste kuisrak naar het eiland, zo’n 400 meter won. Schonherr had net
als wij zijn eerste race verpest door buitenom te moeten terugkeren bij de
start.
Vrijdag
alweer de laatste race. Opnieuw niet al te veel wind en een mooie pin end
start. Gelukkig bleef de wind nu constant en kwamen we bij de eerste 10
rond de bovenboei. Daar werd nummer 1 Costas uit Spanje naar huis gestuurd
door het comité wegens een zwarte vlag en ging Schonherr achter hem aan
zonder het spreadermark te ronden. Dit zou hem die race zijn 1e
plaats kosten, die nu werd opgeëist door Simon Brien uit Ierland samen in
een boot met Mike Cotter. Vlak voor de finish werden wij helaas nog net
gepasseerd door Hoy Jensen en konden we gelukkig nog een 5e,
later 4e plaats noteren die ons liet stijgen naar een 6e
totaalplaats met 67 pnt.
Het
takelen werd gelukkig nu beter geregeld met nummers op volgorde van
aankomst,ook de trailers werden netjes opgehaald, zodat een grote puinhoop
met veel schades als in het afgelopen jaar ons bespaard bleef. Hopelijk
zullen met name de boeienboten wat gaan trainen, want vaak lag het eerste
kruisrak tegen instructies van de wedstrijdleiding niet goed in de wind.
Ook dreven de boeien nog wel eens los en dit is nergens voor nodig.
De
serie werd overtuigend gewonnen door Paul Hoy Jensen, GBR 680 met
1,1,4,7,3= 16pnt, gevolgd door Martin Payne GBR 656 4,30,rdg,17,4 5=43,8
pnt, daarop Peter Holm met dochter Maria en schoonzoon Claus Hoy Jensen
met als resultaten 19,dsq,8,13,2=55 pnt.
De
resultaten van de andere Nederlanders waren Peter de Ridder 9, Ernst
Cancrinus 21e, Bart Fock 33e, Arjen van Vemde 39e,
Bram de Wilde 46e Frans Brandt 54e, Hestia met good
old Tom Vincke aan boord 61e, Ed Frech 62e Elbert
Keus 66e, Andre du Pon 72 en met de rode lantaarn de Witlof met
een 76e plek.
’s
Avonds de traditionele prijsuitreiking in de tent en de volgende dag nog
even Leo afgeleverd in St. Tropez, waar hij nog een aantal dagen zou gaan
volgen in gezelschap van ondermeer Rob de Kraa, Frits Beck en de nieuwe
reserveburgemeester van St. Tropez Guus Nater, allen natuurlijk met hun
liefhebbende echtgenotes. Manfred en ik naar huis om te beginnen aan een
winterslaap tot volgend jaar maart/april.
Guus
de Groot
|
|
|
