Tijdens de teamwedstrijden in de regenboog op de Kaagweek, ontbraken alleen de klanken van een reggae orkest en een groep donker getinte, schaars geklede danseressen… De mooist denkbare omstandigheden veranderden de Kagerplassen in een bijna Caribische omgeving. Ongeveer vijfentwintig graden Celsius en een lekker windje zorgden voor de ideale omstandigheden om de strijd tussen Holland en Friesland aan te gaan. Voeg hieraan de massaal uitgevaren sloepen, rubberboten en peurbakken toe en je hebt alle ingrediënten voor een ongekend zeilspektakel!

Beide teams kwamen met nieuwe namen op het water. De samenstellingen bleven lang geheim en ook de voorbereidingen speelden zich in obscure zaaltjes en op ondiepe slootjes af. In het Hollandse team was het vorig jaar al duidelijk, dat een aantal teamleden de VUT (Vervroegd Uitgetreden Teamzeiler) in zouden gaan. Om zo’n goed ingespeeld Holland Team voor een deel te vervangen leek een bijna onmogelijke opgave! Want hoe bijvoorbeeld vind je iemand die harder vaart en schreeuwt dan Peter Hoogendam? En wie drinkt de avond voor de strijd beter de Friezen onder tafel dan Leo Hartman? Vraagstukken die niet zo maar konden worden opgelost…

Vorig jaar trad de jonge belofte in de persoon van Kees Barnhard toe. Hij beet zich vast in de reglementen en sliep wekenlang met het “call book” onder zijn kussen.

Uit betrouwbare bron heb ik zelfs vernomen, dat zijn zo dynamische huwelijk er zwaar onder te lijden heeft gehad! Oude rotten in het “teamzeil vak” Alwin van Daelen en Fred Bulk bleven van de partij. Vorig jaar verscheen Peter Bijlard op het water. Vond het nog wat te vroeg voor een plek in het team, maar werd overgehaald. En dan de laatste kandidaat, regenboog 60. Daar moest een list worden verzonnen, want de rol van Team Captain en sterzeiler krijg je bijna niet in een persoon verenigd! Het werd dus een nieuwe opzet, met Peter Peet aan het roer en uw scribent in de rubber. Jeroen den Boer spijkerde de ploeg bij en wist in recordtijd de Hollanders scherp te krijgen en de reglementenkennis te optimaliseren.

Na drie Hollandse overwinningen, sloegen de Friezen in de vierde wedstrijd keihard terug. De laatste dag van de teamwedstrijden restte een voorsprong van 16,5 punt; niet voldoende om te ontspannen! Dinsdagmorgen een laatste teambespreking, waar de analyse van Jeroen uitgebreid werd doorgenomen. Iedere Hollander wist wat zijn taak was zodat het team met vertrouwen weer op het water kwam. Heel even zag het er naar uit, dat de Hollandse euforie zou worden verstoord door een mast overboord bij Alwin in de vijfde race. Met behulp van zo’n dozijn regenboogzeilers met oranje “hup Holland hup” hoedjes op, werd Alwin’s mast weer in erectie gebracht, terwijl Bouw de reserve boot in record tijd op het water bracht. De vijfde pot werd ondanks de uitvallende boot nipt gewonnen. Tijdens de laatste wedstrijd werd het oranje legioen in extase bracht! Drie Hollandse boten gingen bijna gelijk winnend over de finish, waar een champagne douche hen ten deel viel!

Met vertrouwen en gepaste bescheidenheid, gaan we naar het hol van de Friese Leeuw. Wij zijn ons ervan bewust, dat een getergde Fries minstens voor twee telt, en dat er waarschijnlijk wat minder oranje hoedjes zullen zijn, om de Hollanders te steunen…

Uw “non-playing captain”

Frans Sluyters