Wedstrijdverslag

NNWB

3 t/m 5 september 2004

Beste Regenboogzeilers hieronder een verhaal dat ik "Missie Geslaagd" zal
noemen,

Missie geslaagd, met deze woorden stapte mijn zoon Bart op het achterdek van
onze voor anker liggende motorboot op het Heegermeer na de laatste wedstrijd
van de daar gevaren kampioenschappen.
De missie was namelijk mij te overtuigen van de noodzaak (weer) te gaan
wedstrijd zeilen en wel in een boog.
Een indoctrinerings programma was hier al aan vooraf gegaan want Bart vaart
al enkele jaren als bemanning op de 91 en als gelegenheids bemanning op
andere regenbogen en daarnaast ook J22. Ook zijn jongere broer Stephan heeft
hij al diverse keren als bemanning weten te plaatsen. Maar een eigen familie
schip leek hem wel wat. Dus pa moest ervan overtuigd worden dat het nou net
iets voor hem was, foto's, verhalen en meegetroond naar klasse evenementen
op de Braassem en Grou(w)(mijn achternaam is La Grouw, vandaar). Bij een
glaasje was  al snel geregeld dat er wedstrijd gevaren kon worden en wel in
de Oranje, de 56 op Heeg op vrijdag, zaterdag en zondag 3;4en5 sept. Dit was
een grandioos aanbod, temeer daar wij sinds enkele jaren met een motorboot
in Terherne liggen en graag het Friese circuit zouden willen varen zonder
over de weg ergens naar toe te moeten. Stephan was met zijn vriendin echter
die week in Frankrijk zodat er een derde man gezocht moest worden, maar
gelukkig was daar Robbert Behrend. Transport was een ander probleem maar
donderdag 2 september arriveerden wij in het stikdonker in de passanten
haven van Heeg die wij bij toeval achter de visstokken onverlicht vonden.
Omdat ik nog nooit in een regenboog gezeten had, zelfs niet stilliggend,
wilden wij zo vroeg mogelijk het water op om wat te verkennen en te oefenen,
maar ondanks dat het weer  schitterend was,was er helaas windkracht 0. Dus
optuigen en wachten op wind, om ongeveer 1 uur een vleugje, dus snel varen.
Maar van oefenen kwam weinig, de vloot volgde en om 2 uur de start.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat het niet mijn eerste zeilwedstrijd was,
maar op een plas met een kielboot had ik nog nooit gevaren. Mijn ervaring
komt van erg lang geleden uit de FJ en 470 gevolgd door I.O.R. schepen, (met
als dramatisch hoogtepunt de Fastnet van 1979)en tot voor 3 jaar terug als
bemanning op een VB Lemsteraak op het IJselmeer.
De regenboog paste mij als een handschoen, alles voelde lekker en ik wist
direct goed de weg, een compliment voor de restaurateurs, doch we zitten al
in het vijfminuten sein. Bespraken onze tactiek voor de start en we
vertrokken als een speer. Het liep als de brandweer en we ronden als eerste
de bovenboei.
Beginnersgeluk dacht ook ik en zeker ook de boot die op mijn spiegel rondde,
de 130 die uiteindelijk ook de wimpel veroverde, maar nee, we kregen er echt
zin in en sneden vervolgens als een mes door het vijf minuten voor ons
gestarte 30 kwadraat veld om hierin als tweede te finishen. We waren
uiteraard zeer tevreden met dit resultaat.
De tweede wedstrijd startten we bedroevend en eindigen 7, maar met die wind
hadden we ook kunnen loten voor de prijzen want dit had weinig met zeilen te
maken.
De zaterdag: We zijn de knopjes voor hoog en hard even kwijt evenals ons
richting gevoel dus een plaats 9 en 8, (aftrek??) er komt eindelijk wind,
maar tot ieders stomme verbazing gaat het comité aan de borrel.
Maar deze dag werd toch een topdag, we werden spontaan uitgenodigd voor de
bbq waar ook nog eens bleek dat Douwe Zwart jarig was, feestje.
Kennisgemaakt met bijna iedereen en maar hopen dat we onthouden hebben wie
bij welk zeilnummer hoort. Super gezellig en zeer hartelijk, we voelden ons
direct thuis.
Zondag, het klassement staat zeer dicht bij elkaar met de 37 en 56 op een
gedeelde vierde plaats.
Dus dan ga je ervoor, voor de start een prachtige theorie ontwikkeld over
het te verwachten windpatroon en we zijn ervan overtuigd, we moeten naar
rechts. Dat hadden we na een op zich mooie start niet moeten doen, laatste
bij de bovenboei, spi erop, alles in de knoop, een BH en de lijntjes onder
dek ook plotseling als een kluwen, er valt geen onvertogen woord doch er
wordt wel gemaand tot enige spoed. Er volgt een heftig kruisrak en we
verschalken er nog een. 10 (dit wordt dus de aftrek).
De 37 kunnen we wel vergeten hij wordt 3, dag collega (zelfde beroep).
2e Start weer sof, 10 bij de bovenboei, maar dan ontsteken we het vuur, 3 op
de finish, kijk dat schiet op.
De finale, goede start, goede race en we worden 4, 30 meter voor ons finisht
de 37 als 3 en we worden 5 in totaal.
De missie van Bart is dus geslaagd, ik wil er ook een, Marian (mijn
echtgenote) is ook helemaal om, terwijl Stephan en Liesbeth telefonisch ook
al meegedeeld hebben deel uit te willen maken van de bemanningspool.
Het enige wat we al hebben is de naam van het schip (familietraditie), maar
voor aanbiedingen houden we ons aanbevolen, dus als u een regenboog te koop
heeft, laat het ons dan weten, dan gaan we puzzelen wat we willen en kunnen.
Voor de liefhebber hebben we een klassieke Porsche Carrera Cabrio 1988 in
concoursstaat te koop, om de aanschaf van een boog mede te financieren.
Nog even een leuk voorval, op een afscheidsreceptie van een zeiler die een
wereldreis gaat maken, komt het gesprek op mijn belangstelling voor de
regenboog, de gastheer haalt uit zijn boekenkast het 50 jarig jubileum boek
en schenkt het mij ter plaatse.
Rest mij nog iedereen te bedanken die dit weekend tot zo'n succes voor ons
hebben gemaakt, met vriendelijke groet,

Franklin en Bart La Grouw
Robbert Behrend