Wedstrijdverslag

Terugkijkend op dit altijd zeer gezellige evenement, moet ik wel diep in mijn geheugen graven, omdat ik niet gelijk het "stukje" heb opgeschreven, wat het "voorrecht" is van de derde plaats. Pinksteren viel dit jaar erg vroeg, maar ondanks dat hadden we goed weer, met op de zaterdag en zondag best veel wind en op de laatste dag weinig wind met de bekende winddraaiingen van Loosdrecht. Wij hebben toen één wedstrijd gevaren, daar de laatste door de kuren van de wind niet is doorgegaan. Tijdens de wedstrijden met flinke wind , was de overmacht van het team de Kraa met de 140 met 3 keer een eerste plaats en een derde overduidelijk. Het beeld wat mij het meest is bijgebleven zijn de drommen gierende bogen met spi voor de wind samengeperst in de smalle ondiepe doorgang van de derde naar de vierde plas (gelukkig op dat moment achter mij), met voor de toeschouwers spectaculaire situaties. Ik herinner mij ook het "voorwaarts strijken" van de mast van de hernieuwde 116 nog, zonder schade overigens. Leuk was de deelname van een aantal engelse Broad One Desigins, die hoewel kleiner iets van een Regenboog hebben. De eigenaren waren zeer geïnteresseerd in onze goede ervaringen met de restauratie van onze bogen met latjes en epoxy, want dat was voor hun nog een hele stap. Ik geloof namens velen te spreken als ik deze wedstrijden van de KWVL op een van de beste clublocaties, goed georganiseerd vind, met dank aan het comité van Dick Groothuis, die dat maar elk jaar weer voor ons willen doen. Ook de organisatie in het clubhuis liep weer gesmeerd met een gezellig diner aan lange tafels, waar de engelse gasten aanwezig waren met het traditionele uitruilen van clubstandaards. De (drank) omzet tijdens dit weekend is voor een uitbater van een club een leuk extraatje,denk ik. Makma en Jan Frans Mandemaker hebben dit evenement weer mogelijk gemaakt met ook de bekende schalen bitterballen en haringen. De grote verrassing tijdens de borrel was het verschijnen van een oude Amerikaanse slee met daarin een stel rockers met instrumenten, die vanuit de auto geweldige muziek maakten. Raoul Oosthoek van de 133 had dat geregeld, fantastisch. Helaas moest ik halverwege weg voor mijn protestbehandeling tegen de 140. De uitspraak hiervan heeft later nog enig stof doen opwaaien, daar er een nieuwe opvatting in de regenboog dreigde te ontstaan over bakboord-stuurboord bij een boventon. Al met al weer een prachtig klassenevenement , met grote overmacht gewonnen door het team Rob de Kraa met de 140, gevolgd door het team van Maurice Schonk met de 18, wijzelf derde, vierde het team van Jan van Staveren met de 5 en vijfde het team van Manfred van Munster met de 134. De complete uitslag is te vinden op de site van de Regenboogclub.

Frits Beck, Regenboog 74