Alhoewel er aanvankelijk nog een stevige wind stond was het op de zaterdag zeer aangenaam met een lekker zonnetje, dus wij hebben ons vol goede moed in de boot gezet..

Ons tweemanschap werd versterkt door Tineke, de kersverse echtgenote van Roland, Zij had nog nooit een wedstrijd gezeild. Zoonlief en ikzelf kunnen best wel een wedstrijdje zeilen en hebben ook de nodige wedstrijdervaring,, ook al is er de laatste jaren alleen op groter wedstrijdwater gevaren.

Dus van voren zeilen moest volgens ons toch tot de mogelijkheden behoren. Aanvankelijk ging het de eerste twee wedstrijden heel aardig vonden wijzelf en vooral onze Tineke (voordekvrouwtje voor het eerst van haar leven) was bijzonder enthousiast.

Helaas, enigzins overmoedig geworden door het zeilplezier van de eerste wedstrijden, vonden we dat het tijd was om een goed resultaat te zetten. We gingen voor de eerste plaats......... en het werd .... ?? Enige experimentele manoeuvres met de spinaker brachten ons niet het gewenste resultaat, maar leek meer op een komisch nummer.

>We leken wel circusacrobaten.< Misschien kunnen we nog een act bij circus Boltini uitvoeren.

Na de wedstrijden (totaal 9e)) konden we dus alleen maar verzuchten;

Regenboog "wat een prachtig schip" en te vergelijken met een boeiende vrouw Geregeld zit de bemanning met zichzelf en de lijnen in de knauw.

Er valt nog heel veel voor ons van dit schip te leren Oefenen, oefenen nog vele, vele, keren.

Het was voor ons een leerzaam weekeinde en wij danken de Regenboogclub voor de bijzonder vriendelijke geste ons deze boot ter beschikking te stellen waardoor wij hebben kunnen ervaren dat het zeilen met een Regenboog veel plezier verschaft maar dat zeilen met dit schip niet eenvoudig is.

Tineke, Roland en Rob Engelbracht.