Fons was zondag middag behoorlijk in paniek……… Als we maar geen derde worden, dan moeten we een stukje schrijven, immers.   Eigenlijk was ik apentrots dat we derde zijn geworden.    Voor het eerst een hele serie met mijn zoon op het voordek en….. achter mannen van de 87 en 69 eindigen is zeker geen schande, helemaal niet als je ook nog eens naar de rest van het deelnemersveld kijkt.

De vooruitzichten waren geweldig, iedere weergoeroe (en dat zijn er nogal wat tegenwoordig) voorspelde een mooi weekend met goed zeilweer en tussendoor ook nog behoorlijk wat zon.    Dus 16 boten aan de start, dit stelde zelfs de onvolprezen wedstrijdleider van de Kaag tevreden.   Zaterdag ochtend, iedereen aanwezig op de Kaag, echter de wind liet het behoorlijk afweten, UITSTEL, dus….!!!

Maar zoals ik al zei, de weergoeroe’s hadden zeilweer voorspeld. Na een klein uurtje konden we toch de plas op.    Albert van Vianen liet zien dat hij en zijn boysssss niet voor niks flink hadden getraint, ze namen de kop en stonden deze tot aan de één na laatste boei ook niet meer af.  Daar maakten ze een inschattings fout!!!! Spinnaker hijsen, kon eigenlijk niet, en ja, ook op de nakaag wordt er scherp gezeild.     Uiteindelijk werden ze 4. De 69, 87 en de 140 gingen hem in deze volgorde voor.

Na de bekende uitsmijters bij Frans Bakker, gingen we ons opmaken voor de tweede wedstrijd.Peter Bijlaard liet er geen twijfel over bestaan wie de nakaag zou gaan winnen.   Van start tot finish ging hij aan kop, ditmaal gevolgd door ons Hulp en Rampenschip de 1-1-2 en de 69 werd netjes derde.   Wij konden onze draai nog niet echt vinden en eindigde met veel moeite als 9 en 8.

Maar goed,  we gingen om Fons een beetje weg wijs te maken in de boot en het voelt natuurlijk heerlijk aan, als hij na de eerste twee wedstrijden al zegt: Pa,  laat mij maar sturen, JUH….!!!!!!

Na een onrustige zaterdagavond met een hoog horeca gehalte en zelfs levende muziek, kwam iedereen zondag ochtend weer tezamen voor een koffie bij Frans en  uiteraard zijn visie over de wind en de wedstrijden van die dag.  

Er was een mooi lopend windje uit…….. Zuid-Oost. Alleen hij draaide nogal.    Dus, net als zaterdag, was onze  onvolprezen wedstrijdleider wederom erg druk met het vinden van een goede plek voor het startschip.   En zoals we Willem kennen, is hij daar ook nu weer voortreffelijk in geslaagd. De eerste 2 klassen gingen nog van het Norremeer. Daarna zorgde een wind draaiing, dat wij vanaf het Zweiland moesten starten.     De start ging ons goed af en samen met de Eerste Hulp boot kwamen we bij de X boei.

Vooraf had Fons uiteraard de baan en windrichting al goed bekeken en dirigeerde ons na de boei meteen weer haaks richting de Sprietlaek. Deze aktie bezorgde ons meteen 300 meter voorsprong op nummer 2 en zoals jullie allemaal wel weten, is het dan op de Kaag niet meer zo moeilijk om als nummer één te eindigen. Waarbij aangetekend dat de 87 en de 45 ??? uiteindelijk steeds dichter bij kwamen en ook in deze volgorde zijn geëindigd.   Fons natuurlijk apentrots aan zijn uitsmijter en het grootste woord.    

De tweede wedstrijd die middag gaf een iets ander beeld. De 87, de favoriet voor de eindzege en de 108 lagen aan lij, vanwege een gunstige pin positie. Echter de 140 dacht daar nog even overheen te komen, wat hem een te vroege start opleverde.     De 87 en de 108 maakten een inschattings fout met de 69, waardoor beide schippers hun rondjes moesten draaien.   De winddraaiingen in het eerste kruisrak waren echter dusdanig dat wij, door scherp te zeilen,  nog als vierde bij de X boei aankwamen. De 45, 56 en de 1-1-2 waren ons al voor gegaan.

Daar gingen we weer haaks de bocht om  en wind zoeken.    Zoals een goede bemanning betaamt, werd er direkt door Nard tegen mij geschreewd, we moeten ook boei 2 nog ronden…..!!!!!    De boten voor ons hadden dat niet in de gaten en gingen keurig in rij, boei 2 voorbij. Totdat ze ons zagen loeven naar boei 2, immers……!!!!!    Voor de 45 was deze  klap zo groot, dat ze later zelfs de wedstrijd hebben verlaten.   

Nu echter werd dezelfde oefening weer herhaald bij boei 2, weer haaks de bocht om en wind zoeken.     De 140, probeerde op een andere manier de wind te vinden, geen spi en maar proberen door te drijven en wind zoeken bij boer de Haas, hetgeen hen aardig lukte bij de C boei was het: 140, 108, 112,en 87.    Op de Eijmerspoel, echter, schoof het hele spul weer in elkaar en was het vechten voor ieder vlaagje en positie ten opzichte van elkaar.     Behalve de 1-1-2 en de 87, die een mooi strookje hadden gevonden langs de Eijmershof en zodoende als twee en drie om de volgende boei de Dieperpoel op konden draaien, achter de 140 aan.    Wij konden met veel kunst en vliegwerk en uiterste concentratie van de bemanning nog net de binnen kant van de boei claimen, waardoor we als vierde de Dieperpoel op draaide.     Deze positie hielden we vast tot het volgende voor de windse rak, waarbij we dezelfde strook wind langs de Eijmershof probeerde te vangen, om aan te vallen bij de Eerste Hulp boot en de 140, die inmiddels 2 en 3 lagen, de 87, zoals een winnaar betaamt,  had inmiddels de kop alweer genomen.    Enfin, wij kregen inderdaad net weer dat strookje wind en het geluk, dat de Eerste Hulp boot zijn tweede plek ging verdedigen t.o.v. de 140.

Wat ons uiteindelijk de tweede plaats opleverde op de Dieperpoel en deze stonden we dan ook niet meer af.

Uitslag: 87, 108, 140 en 1-1-2.    Einduitslag: 87, 69, 108, 1-1-2 en de 140.

Conclusie: een magnifieke afsluiting van het seizoen, prachtige wedstrijden met veel strijd, helaas maar 16 deelnemers, thuisblijvers volgend jaar gewoon komen. En……… gelukkig mag ik van Fons nog een jaartje blijven sturen, immers……!!!

Team 108