Op vrijdag 23 april bereikte mij het droeve bericht van het overlijden van onze ere voorzitter “Jan Metzelaar”.
Voor velen van de huidige generatie Regenboogzeilers zal Jan Metzelaar een onbekende zijn. De oudere generatie zal Jan zich mogelijk herinneren als de man met een kenmerkend stemgeluid, de boerenzakdoek om zijn nek, zijn prachtig taalgebruik en de man die gepassioneerd, na Hans van der Velde, vele jaren voorzitter van de Regenboogclub was.
Jan Metzelaar, onze Ere- Voorzitter, heeft, zoals zijn dochter Lieke het zo treffend op de overlijdenskaart schreef, op 18 april in rustig vaarwater zijn schip verlaten.
Jan zeilde jarenlang samen met zijn vrouw Nanda in de Regenboog 59 genaamd “Alioth”, een in 1932 gebouwde prachtig blanke Regenboog met een latten dek. Als bemanning van het eerste uur zat Fred Bulk regelmatig bij Jan en Nanda aan boord.
Jan woonde een groot gedeelte van zijn actieve leven op de woonboot “Groote Beer “ in Woubrugge. Naast deze woonboot, die in de haven van de jachtwerf Hollandia lag, hadden Jan en Nanda ook hun sloep de “Merak” liggen. Zowel de Regenboog als de sloep werd in eigen beheer onderhouden.
Jan en Nanda hadden beiden een grote voorliefde voor het zeilen in de Regenboog en de natuur. Buiten zeilen en de watersport in zijn algemeenheid gingen zij ook regelmatig wandelen in de bergen.
De sloep was van het hoog nodige voorzien, ik denk dat velen van ons op een dergelijke manier niet op vakantie zouden durven gaan. Onder Spartaanse omstandigheden zeilden zij met de sloep en de Regenboog door Nederland. Menig keer werd de oversteek naar Friesland gemaakt om daar aan de wedstrijden deel te nemen. In Durgerdam de mast van de Regenboog omhoog en één van beiden voer de sloep en de ander voer in de Regenboog naar de overkant.
Tijdens één van de tochten van Sneek via Hoorn naar de Westeinder werd in Hoorn gevierd dat zij nog in leven waren, zo hard ging het er tijdens deze tocht aan toe. Één van de mooiste uitspraken van Jan is dan ook “ Geen betere pomp dan een bevreesd man met een emmer”
Nanda kon heerlijk koken. Van het tweepits gasstelletje kwamen aan boord de lekkerste gerechten op tafel. Ik heb het voorrecht gehad een aantal keren bij hen aan boord maar ook op de woonboot te mogen eten dat was altijd een waar festijn. Onder het genot van een borreltje werden in de kuip goede gesprekken gevoerd.
Jan had niet zo veel op met het meer commerciëel worden van het zeilen in de Regenboog. Jan stond voor pure passie en volgens mij miste hij deze eigenschap bij de nieuwe generatie Regenboogzeilers.
Toen de leeftijd mee ging meespreken en Nanda het zeilen in de Regenboog te zwaar werd, werd de Regenboog 59 verkocht aan Bert Zonjee. Vele jaren volgde Jan en Nanda het Regenboogzeilen nog met de sloep. Wanneer zij op het water in de buurt waren zochten we elkaar altijd even op en werden wij altijd begroet met de imitatie van wolvengehuil, een geluid dat Jan perfect na kon doen.
Na het actieve zeilen in de Regenboog heeft Jan nog vele jaren meetwerkzaamheden verricht en zo bleef hij betrokken bij het reilen en zeilen in de klasse.
Na het overlijden van Nanda liet Jan’s geheugen hem meer en meer in de steek.
Na de sloep werd uiteindelijk ook de woonboot verkocht en nam Jan zijn intrek in verzorgingshuis Willibrord in Wassenaar. In 2007 nam Jan zijn intrek in het verpleeghuis Mariënhaven te Warmond, contact was alleen nog via zijn dochter Lieke mogelijk.
Jan is nu weer bij zijn Nanda!!
De kaart die ik naar aanleiding van het overlijden van hun dochter Lieke kreeg begon met de pakkende tekst waarmee ik wil eindigen: “ Jan Metzelaar heeft op de achtersteven van zijn leven nog éénmaal geschouwd, ervoer een gevierd leven, waarin soms het roer stevig werd gehanteerd”.
Dat hij ruste in vrede.
Peter Hoogendam