Wedstrijdverslag Nakaag 2011

Ietwat onwennig realiseerde ik me pas enige tijd na de Nakaag dat een derde plaats je verplicht tot het schrijven van een verslagje. Iets waar ik me normaal als middenman in de 56 normaal niet zo snel mee bezig zou houden, maar omdat dit ook de strijd om de Bemanningscup was mocht ik dit weekend het roer vasthouden.

Zo eind september hebben we het op één na mooiste weekend van het jaar beleefd, de mooiste was namelijk die van de Voorkaag. Wat een prachtig weer, eind september nog in de korte broek en op blote voeten kunnen zeilen, wie had dat gedacht. Naast het mooie weer zijn onze resultaten ook niet verkeerd op de Kaag. Vroeger vervloekten we de plas maar hij begint langzaam op ons favorietenlijstje te komen (nou ja, in ieder geval in de boog dan…).

De eerste wedstrijd op zaterdag begon met wat vertraging omdat de wind ons een beetje in de steek liet, maar het lekkere weer maakte een hoop goed. De slechte zomer was (bijna) alweer vergeten. Niemand had er echt problemen mee dat we in het zonnetje nog verder wakker konden worden. Toen we uiteindelijk met een licht briesje uit variabele richtingen van start gingen stond er een uitdagend potje op ons te wachten. Al dobberend over het Laeck vertrokken we voor ons rondje Kaag, waarbij de 69 en de 155 het initiatief namen. Wij dachten met de 56 lekker weg te zijn aan pin-end maar al snel moesten we diverse boten voor laten. De nodige shifts en windwakken maakten het toch een lastig potje.  De 69 heeft de voorsprong alleen maar uitgebouwd en voer soeverein naar de overwinning, de 155 werd tweede, de 148 derde en de 56 vierde.

Na een lunch in het zonnetje konden we de tweede race varen. De wind was ondertussen iets stabieler geworden, een mooie pot volgde waarbij ik de overwinning van de 155 alleen van gepaste afstand heb kunnen volgen. Voor ons met de 56 zat er weer een vierde plek in.

Eenmaal aan de kant hebben we gezellig nog een paar biertjes kunnen nuttigen, terwijl de meeste zeilers alweer vroeg huiswaarts waren gekeerd.  De reden? Misschien moest er nog snel een bbq worden meegepakt, of waren de bemanningen echt moe van een dag sturen?

In ieder geval stond op zondag iedereen weer fris en fruitig op de steiger. Met slechts minimale vertraging konden we starten met race 3. Dit keer was het de 148 die vanaf start vetrok en strak naar een eerste plek voer. Het was ook niet eerlijk met Leo als enige (vaste) stuurman aan het roer, maar daar kon hij weinig aan doen omdat zijn vaste bemanning naar de concurrent (155) was overgelopen.  De 69 liet zich deze wedstrijd ook weer van voren zien en werd tweede, de 56 derde.

De laatste wedstrijd beloofde een spannende wedstrijd te worden. De nummer 1 t/m 5 stonden maar 3 punten van elkaar verwijderd, dus van alles was nog mogelijk. Het werd uiteindelijk een bijzondere wedstrijd met grote shifts, windstiltes maar ook een lekkere 4 bft waarbij beide bemanningsleden moesten hangen. Na een flinke inhaalrace raakten we op de Dieperpoel en het Norremeer in een flinke strijd met de 75. Boord aan boord dobberden we verder, probeerden we de kleinste vlaagjes op te pakken en ging de 155 er bijna met de overwinning vandoor. Die had namelijk de volledig andere kant van de plas opgezocht en had daar een privé vlaag te pakken. Gelukkig voor ons hield de privé vlaag bij de 155 op en konden wij met de 56 de 75 voldoende van ons af schudden. Wij waren dus eerste, de 75 tweede en de 155 derde.

Daarmee heeft Gerben met de 155  de Bemanningscup en de Gerhard Potma bokaal weer gewonnen. De 148 werd met gelijk aantal punten tweede en wij met de 56 volgende op één puntje op een derde plaats.

Het was een prachtig weekend met een hoop gezelligheid, het was jammer dat er maar 8 boten waren. Dit kwam onder andere doordat de sluitingswedstrijden op Sneek ook dit weekend gevaren werden.
Verder had Leo Hartman bij de prijsuitreiking ook een goede suggestie om volgend jaar twee uitslagen te maken. Eén totale uitslag en één uitslag alleen voor de bemanningen, hopelijk zijn er dan volgend jaar meer boten?

Ik heb in ieder geval genoten!

Groet,

 Jeroen van Catz