Nakaag 2009

(The race that never was)

Het weekend van 26 en 27 september beloofde het prachtige sluitstuk te worden van een fabuleus wedstrijdseizoen op de Kaag.

Alle voortekenen waren in orde: zon, nazomerse temperaturen, veel inschrijvingen, waaronder twintig bogen.

Twintig bogen? Ja natuurlijk, want de Nakaag is het weekend waarin het NONKREB ( Niet Officiëel Nederlands Kampioenschap REgenboog Bemanning) verzeild wordt. De hoofdprijs, voor de kampioen, is de Gerhard Potma Wisselprijs.

Zoals u, oplettende lezer, natuurlijk weet, is een essentieel onderdeel van onze mooie sport dat u vooruitkomt door de wind.

Als die ontbreekt, wordt het lastig.

En inderdaad, op zaterdag woei het echt de hele dag niet. Met mijn jarenlange ervaring voorspelde ik mijn comité om kwart over tien nog dat het over vijftig minuten misschien wel mogelijk zou zijn om te gaan beginnen, maar, helaas, de leeftijd begint ook mij kennelijk parten te spelen, er kwam die dag geen zucht.

Niet dat het daarom niet gezellig was ( op het terras).

Maarten M., die als stuurman van de 145 zou optreden- hij was immers dit jaar meestal bemanning en dacht dat hij door deze wedstrijd te winnen gelijk volgend jaar echt kampioen zou kunnen worden- haalde aan de bar een bloknoot, riep luid dat de zeilmaker er was en Willem Nico had weer een paar weken werk.

Het was maar goed dat vanwege allerlei ingewikkelde communicatieproblemen we er niet in geslaagd waren een band te huren, want, vanwege de omstandigheden, was het terras om zes uur leeg en de koepel naderhand matig gevuld met eters. Dit impliceert in genen dele dat het ook ongezellig was.

Zondagmorgen kwam Maarten weer terug uit zijn skybox in Enschede en begon wederom het grote wachten, want het was nog steeds windstil.

Toen, vervolgens, de uitsmijters genuttigd waren en een groot aantal boten al richting kar ging en de wind uitbleef besloot ik de deelnemers te verlossen uit hun ondragelijke spanning.

Maarten kon aan zijn laatste tweehonderd kilometer van dit weekend beginnen, maar zegde wel toe ook naar de 90^ste Kaagweek te komen ( ik zie dan graag 55 bogen aan de start) dat wordt dan op deze manier 1000 kilometer, maar je moet er wat voor over hebben en er was geen prijsuitreiking.

Wel een dankspeech mijnerzijds voor een heel mooi Kaagseizoen en.. de Gerhard Potma Wisselprijs ging mee terug naar Fryslan onder voorwaarde dat hij een jaar bij heit en mem mag staan.

Wim van’t Hoogerhuys.