Na een tweetal oefen evenementjes vorig jaar moest dit seizoen het seizoen van de Brave Furie gaan worden.   Guus heeft zoals gebruikelijk in december de evenementen al ingevuld en Pinksteren 2009 stond al geruime tijd vast als zijn eerste evenement in onze nieuwe boot.  Een goede voorbereiding is het halve werk, dus vrijdag lag de boot al in het water en stond de bemanning te trappelen om van start te gaan. De grootste prestatie werd die dag uiteindelijk geleverd in het clubhuis,  kortom het stond de volgende dag nog blauw van de rook van de Cubanen.

Zaterdag op een heeren tijd van wal, eerste start om 11.30 uur. Nog even de tas van Guus aan boord en we kunnen gaan. Tas van Guus aan boord…………..????????? Met zo’n tas gingen de landverhuizers vroeger naar Indië, enfin Speur en ik hebben hem met zijn tweeën aan boord gehesen en alle sigaren netjes op merk gerangschikt, knipper en aansteker(s) in de aanslag. Eerste wedstrijd gingen we goed uit de start blokken, gestart bij het schip, naar later bleek niet de beste plek maar op snelheid (die boot gaat als een tijger) wisten we ons toch aardig naar voren te werken, 9^e plek, niet gek voor de eerste keer, zeker onder deze omstandigheden op Loosdrecht. Ondertussen deden een aantal mensen goede zaken, 17 keurig één, 2 de 144 en 3 de 50 met Cees Nater aan het roer. De tweede wedstrijd ging Guus er eens goed voor zitten, een jofele Romeo Y Jullietta tussen zijn lippen geklemd vol gas naar de pin.

Prachtige start en als eerste bij de boven boei. Met veel kunst en vliegwerk van vooral Speur op het voordek, wisten we met bloed, zweet en tranen onze voorsprong te verdedigen en gingen als eerste over de finish.

Dat was voldoende voor nog een flinke greep in de voorraad gerangschikte sigaren en dankzij het mooie weer viel de schade in het clubhuis de volgende dag nog te overzien, immers…!!!!

Inmiddels werd de concurrentie ook een beetje duidelijk en bleek met name dat Mike de Kraa het gaspedaal van zijn nieuwe boot ook had gevonden, daarbij geholpen door Gerben en Willem Nico werd een keurige tweede plek gevaren en wisten ze de 144 en de 154 achter zich te houden. Zoals gebruikelijk werd het een zwoele zaterdag avond en dat lag hoofdzakelijk aan de geweldige inspanning van het horeca team van de KWVL onder aanvoering van Roel en Willem. Het diner was wederom voortreffelijk en werd gelukkig goed vochtig geserveerd.

Guus was werkelijk heel diep gegaan tijdens de middag wedstrijd, zodat na de borrel hij alras verdween naar zijn eigen paradijsje aan de Veendijk om zich te laten verzorgen door de op oorlogssterkte gebrachte technische en medische staf, om zo weer enigszins scherp te zijn voor de volgende dag.

Zondag stonden er weer 2 wedstrijden op het programma, maar dit keer met een pauze aan de wal. Desondanks werd ’’de tas van Guus’’ weer aan boord gehesen, met nog wat extra hang en sluitwerk, want het liep hier en daar niet zo soepel als vroeger op de 84.  Enfin de klauwhamer en de mega schroevendraaier hebben Speur en ik maar elders opgeborgen om een dsq wegens extra ballast te voorkomen. De eerste start was erg moeilijk en het comité had erg veel moeite om ons netjes weg te krijgen. Er moest uiteindelijk een zwarte vlag aan te pas komen om iedereen en dan met name de 69 in toom te houden. We probeerden het weer bij de pin en waren keurig weg, we tijgerden heerlijk naar voren en kwamen met de 17 en de 144 bijna tegelijk bij de boven boei. Uiteindelijk pakte de 144 de kop en wij moesten de 17 van ons lijf houden om tweede te worden, met veel inspanning en geluk lukte dat, al waren onze overstag  manoeuvre’s, volgens de stuurman, rijp voor de Henri Dunant. Eindelijk kwam de 87 ook een beetje in het ritme en mengde zich nog in de strijd tussen de familie de Kraa.

Met een voldaan gevoel naar het clubhuis voor een versnapering en nog maar eens een verse Cohiba.

’s Middags weer een heerlijk briesje onder een strak blauwe hemel, werkelijk een genot om nog een heerlijk potje te zeilen.

Uiteindelijk iedereen weer keurig weg onder de dwang van de zwarte vlag en al gauw bleek dat deze keer de kant van het schip aanmerkelijke beter was dan de pin. De 74 had dat goed in de gaten en ging met een mooie voorsprong als eerste om de boven ton. Rob en zijn maten hadden wat goed te maken van de ochtend wedstrijd en waren erg gebrand om naar voren te zeilen, dit ten koste van de 144 en de 140 en ook de 145 liet zien dat ze de stijgende lijn te pakken hebben.

Wij zeilden nog wat confuus rond na een bakboord stuurboord met de 144, maar Guus herpakte zich snel en wist uiteindelijk als zesde de finish te bereiken. Kortom de stemming in het clubhuis was goed: we stonden twee, tijd voor een verse………………. Romeo Y Juillette, immers….!!!   Het begeleiding team aan de Veendijk begon inmiddels ook aardig warm te draaien en vroeg zich al geruime tijd af waar de patiënt bleef voor de brood nodige behandelingen.

Enfin maandag moest het karwei afgemaakt worden…!!! De voorraad tas kwam nog een keer aan boord en de rest van het materiaal werd deze keer goed gekeurd. Op weg naar de start was er weinig wind maar naarmate de start dichterbij kwam nam de wind iedere keer een beetje toe.

De start was dit keer op de vijfde plas en voor zover mogelijk nog moeilijker in verband met de eilanden van plas 5 naar 4 en naar 3.

Dus uiteindelijk weer weg met de zwarte vlag natuurlijk en voor ons een zeer moeizame start, een beetje in de tweede lijn, dus maar zo snel mogelijk overstag (Henri Dunant juh). Dus een bootje of 25 bij de boven boei en de concurrentie, 144  liet er geen gras over groeien, keurig 1 met al een flinke voorsprong.

Ook de 140  en de 154 hadden wat moeite met deze shift en zaten redelijk bij ons in de buurt. Nu had de 141 ineens het juiste knopje gevonden en eindigde keurig als tweede achter de 144. Marinus liet zien niet voor niks uit Friesland te zijn afgereisd en werd derde. Wij moesten genoegen nemen met een aftrekker (18). Voor Rob was het nog erger 28 en Mike liet een 13 noteren. Henk liet zien dat Loosdrecht zijn thuis water is en werd 5, kortom alles stond  erg dicht bij elkaar. De 87 deed het allemaal wat beter en werd keurig vierde, echter die pakten de laatste wedstrijd hun aftrekker (18).

De laatste wedstrijd werd voor ons dus erg belangrijk, omdat we ondertussen een flinke aftrekker te pakken hadden. Dus het hele team nog een keer op scherp en de stuurman ging er nog eens goed voor zitten, uiteraard u raad het al, met nog een verse sigaar tussen de lippen. Zoals gebruikelijk weer starten met een zwarte vlag en proberen zo goed mogelijk de passage van plas 5 naar 4 te nemen. Bij de start was al duidelijk dat Neeleman gebrand was op zijn overwinning: brutaal heel scherp voor het veld gaan liggen en op het start schot lag hij al 2 bootlengten voor. Wij lagen iets voorbij het midden richting pin en hadden even gelegenheid om voor langs te gaan zo leek het, maar bij het schip kregen ze een mooie shift, zodat we uiteindelijk in de wachtkamer terecht kwamen. Uiteindelijk toch nog aardig naar boven kunnen tijgeren en redelijk door het gat van plas 4 naar 3 kunnen varen en daar aangekomen zag het er redelijk uit. We lagen daar met de 67 en de 139 en in ons kielzog de 140 en de 154. Later kwam ook de 141 dichterbij maar die kwam van uit het andere gat. Dat resulteerde in weer een moeilijk spinnaker rak maar dankzij ongelofelijk voetenwerk van onze onvolprezen Speur op het voordek gingen alle gijpjes als vanzelf, immers…!!! (nietwaar Guus..???). Guus had de snelheid gelukkig weer goed te pakken en we kwamen in het laatste kruisrak erg dicht bij de 67 en de 139. De laatste klap naar de finish moet het verschil gaan maken, juh…!!! Dat was makkelijker gezegd dan gedaan.

Het rare is dat blijkbaar iedereen naar voren wil en bij de finish wist de 141 ons op slinkse wijze te verschalken, dus wij uiteindelijk 6, achter de 144, 139, 67, 141 en de 140. Wij nog ff goed de pest erin, maar uiteindelijk bleek het toch nog NET genoeg voor de verdienstelijke derde plek, zij het gedeeld met de 17 maar wij hadden net een betere serie.

Dus…………………….. maar weer een verse sigaar en verkleed als de Toppers op naar het bier.

Team 148.

foto's:  V. Wijburg