Boomsma Klasse evenement te Grou 2008.
Zonnig, klam, weinig wind en spetterend op alle fronten, zo zal Grou 2008 de geschiedenis ingaan.
Het was warm en gezellig toen ik vrijdag middag arriveerde op het terras van hotel Oostergoo.
Het hotel vierde dit jaar haar 150 jarig bestaan en de Regenbogen zijn voor de tiende keer op bezoek voor het jaarlijkse klasse evenement.
Alle reden voor een bijzonder weekend dus.
Op het terras schudden we handen en ik strijk neer voor een cola die zich later zou mengen met rum.
Cees Nater zat er zo te zien al enige tijd en zat heftig te sms’en met zakenpartners ergens in Europa.
Mooi zo, die heeft stress dacht ik, dat gaat schelen dit weekend, en op dat moment strijkt Rob de Kraa naast ons neer met een biertje in zijn hand,… hè?
Nou ja, we laten alles maar voor wat het is en er ontstaat een serieus gesprek waar Blees zich al snel in komt mengen.
Ook al met zo’n blik van “hoe moet dat in godsnaam allemaal”….. en bij navraag bleek hij net de fiscus aan de lijn te hebben gehad.
Op eigen initiatief dit keer want Blees ging even navraag doen wanneer de fiscus ermee ging stoppen?!
“Hoezo meneer” vraagt de dienstdoende ambtenaar, “u spreekt met de fiscus, wij stoppen er nooit mee!”
Nou?... zegt Blees, “ik krijg anders een brief van jullie met als aanhef laatste aanmaning, dat lijkt mij dus duidelijk een afscheid?”
De toon was gezet en Bleesie had ons in het eerste kwartier al te pakken, het zou niet de laatste keer zijn dit weekend.
Het borreluur breekt nu echt aan en gestaag druppelen de Bogen binnen.
Tassen worden naar boven gesleept, het parkeerterrein geblokkeerd evenals de haveningang.
De Regenboogclub heeft Oostergoo veroverd en zal zondagmiddag pas capituleren.
Op het terras halen we onze papieren voor de wedstrijden op en alles gaat in die overbekende gemoedelijke stemming, maar wel keurig volgens plan en de regels.
Telefoon!
De 131 staat met een klapband langs de kant van de weg en zal pas laat arriveren, wat een geluk dat Boris en Thomas rijden, die staan hun mannetje en kunnen dit veel beter handelen dan mijn twee linker handen.
Hapje eten dan maar en de kraanmachinist even informeren dat het wel eens een latertje kan worden, geen probleem en om tien uur ligt de Maximum in de haven, een band armer en een ervaring rijker.
Gelukkig allemaal goed afgelopen.
Zaterdagmorgen tref ik Cees weer aan het ontbijt en nemen we even de dag en de scheepsverbouwingen door
Hij blijft erbij dat ik de 131 moet schilderen om echt bij te kunnen blijven maar die verhalen hoor ik al jaren en laat mij toch niet van stuk brengen, de ingreep van vorig jaar lijkt te werken en het moet bij mij snel gaan maar ook mooi zijn.
We gaan het op het water meemaken.
Vier wedstrijden is het plan als we massaal de haven verlaten en richting Pikmeer zeilen.
Mooi weer met een lopend windje, het belooft wat.
Op het wedstrijdwater aangekomen staat de wind over de volle lengte van de plas en ligt er dus een prachtige baan te wachten.
De wind shift behoorlijk en we trimmen de laatste plooien weg.
In groep 1 zien we Blees aan de pin van start gaan en vanuit de wal meteen vertrekken, die zien we nooit meer terug.
Met een hockeyer als opstapper en Jan Wille Kok in het midden kun je natuurlijk van beginnergeluk spreken of heeft Blees weer z’n gouwe pikkie bij zich.
We wisten dat er vreemde dingen konden gebeuren maar dat we meteen een hokeyer op kop hadden en Raoul als nummer twee over de meet ging toch wel erg ver.
Race 2 zou uitkomst brengen.
In groep 2 gaan we met een groepje aan de leiding en het is Michael die met de 50 verrassend de ‘Pik(meer)”orde wat in de weg zit.
Echte zorgen maken we ons daar nog niet om want dat zal zo wel weer over zijn.
Vergeet het, de mannen van de 50 hebben het juiste sap gedronken, biefstukken gegeten, vrouwen thuis gelaten, ik weet niet wat maar een prachtige 1 was het resultaat, en als je het iemand gunt!
Cees Nater volgt met een tweede plek in het spoor gevolgd door de 100 en team Kampscheur in de 45.
Race twee van groep 1 gaat weer van start en wederom piept de 114 er tussenuit.
Dit keer zet Leo met de 112 de achtervolging met succes in en zet Jan van Staveren zijn beste groepsresultaat van die dag neer met een mooie derde plaats.
Blees weet wederom vriend en vijand te verrassen en pakt zijn tweede zege van de dag.
In groep 2 gaat het er in de tweede race spannend aan toe met vijf schepen die zich uit het veld weten los te worstelen.
En weer zit de dekselse 50 erbij samen met de 145, 18, 72 en 131.
Boven in de plas vindt de ontknoping plaats en voor de wind laten we onze eerste plek niet meer glippen.
De 131 wint, gevolgd door jawel, de 50, met de 88 van Lucas Bouma op de hielen.
Op naar de lunch die twee teams zich wel heel goed zullen laten smaken want de 114 en 50 hebben met karnemelk en jus zeker wat te vieren.
Lekkere broodjes en wat verkoeling in de zeilschool zijn meer dan welkom maar binnen drie kwartier jaagt de wedstrijdleider ons alweer de plas op.
Het programma in combinatie met dreigend onweer zijn de argumenten en we gaan vlot van start voor race drie.
In de eerste start vind Harry het tijd worden om met de prachtig geschilderde 130 eens van zich te laten horen en schrijft de race op zijn naam gevolgd door de familie Kok en de 112 met Leo.
De tweede groep maakt de meest bizarre race van het seizoen mee.
Halverwege de race ligt Rob de Kraa wel driehonderd meter los van het veld en komen de sigaretten, drank en alles wat je kunt bedenken uit de kasten want die geven ze nooit meer weg.
Ook aan boord van de 131 dachten wij er zo over en de focus lag volledig op, ja raad het al, de 50 die ons op de derde plaats op de hielen zat.
Vlak daar weer achter de 114 en 18 die met wat meer wind steeds dichter bij kropen.
Maar wij allemaal ook richting Rob die met het anker uit heerlijk van de zon lag te genieten.
In de laatste honderd meter naar de inmiddels uitgelegde finish ontspint zich een strijd tussen deze 5 schepen die wij niet snel zullen vergeten.
Gijpen, loeven, en nog eens gijpen, brengt de 131 op nog geen vijftig meter voor de finish aan de leiding maar nog veel erger, glippen ook de 18 en 50 nog voor de 140 over de lijn, werkelijk ongelooflijk maar waar, en Rob bleef gewoon stil, of was het beduusd?
Blees kwam als vijfde over de lijn en had zijn eerste normale uitslag te pakken.
En na twee overwinningen a elkaar ging ik met Cees maar weer even het schilder of lakwerk bespreken, leek mij een geschikt moment.
Race vier gaat met iets meer wind van start en donkere wolken in de verte zijn aanleiding om na de eerste boei de vlag te zetten voor een spectaculaire finish op het Pikmeer.
Zo kort na de start is het veld dicht bij elkaar en als dan groep twee ook nog in groep één schuift is de chaos compleet.
Rondom het eiland gebeuren er dan ook de gekste dingen maar komen een paar rommelaars goed uit de strijd.
Rob en Blees rommelen wel heel erg met elkaar en vechten om de laatste druppel, het gaat fout en de vlag gaat in het stag, wordt vervolgd.
Raoul heeft iets bijzonders met Grou want hij grijpt prachtig de derde plaats en verzekerd zich daarmee van de A1 en een uniek moment in zijn zeilloopbaan.
In groep twee gaat de 100 van Arjen Snoekc met de overwinning aan de haal, gevolgd door de 45 en mijn gelegenheidsstuurman Peter Schuil met de 37.
En dan barst het los, eerst de protesten van Marc en Rob die in het voordeel van Marc worden beslist en vervolgens een noodweer dat zijn weerga niet kent.
Een gratis vuurwerk en menigeen staat urenlang te genieten van het onophoudelijke natuurgeweld.
De band, die op het terras was begonnen is wel drie keer verhuisd en binnen speelde de gitaren en zingen de zeilers tot in de late uurtjes.
De mannen van de 50 waren toen al lang naar bed, zij staan op een prachtige derde plaats met uitzicht op de titel.
Blees staat dan aan de leiding en de Maximum volgt op plaats 2.
De zondag begint met een nadruppelende wereld, alles is drijfnat en zon en wind zijn nog ver te zoeken.
We dobberen richting start en aan alles merk je dat het een heel andere dag gaat worden.
De wind staat niet lekker over de plas en het comité worstelt met de omstandigheden.
De A1 gaat van start en we worstelen ons naar de eerste boei.
Jan komt daar als beste uit en is weg, gevolgd door……de 50.
Blees zit ergens midden in het veld en wij knoeien er achterin vrolijk op los.
Na twee volgende merktekens zijn we al bijna een uur onderweg en gaat de S vlag omhoog.
Jan viert zijn zege en Michael volgt binnen enkele tientallen meters.
De 50 en 114 staan met een gelijk aantal punten aan kop en race 6 gaat alles beslissend zijn.
We zullen het echter nooit weten.
Wind en tijd zitten ons tegen en de afstel vlaggen sturen ons na een aantal moedige pogingen richting haven, Marc Blees met een smile en Michael trots als een aap maar met die eeuwige vraag, wat als?
In de A2 zie we een prachtige strijd tussen Rob de Kraa, ja u leest het goed, en Klaas Plaatje die Klaas met zijn mooie 117 wist te winnen, ook weer zo’n glorieus moment.
Douwe worstelt zich als derde over de streep na een voor hem moeilijk verlopen weekend, dat gaat hij in Sneek vast anders doen.
Na de “verplichte” lunch voor het takelen neemt de heer Boomsma zelf het woord en worden de prijzen uitgereikt.
Prachtige flessen met gevaarlijk lekker vocht voor de nummers één twee en drie in beide groepen en de prachtige zilveren Regenboog voor de Koning van het Pikmeer, de man met het gouden pikkie, Marc Blees.
Namens alle zeilers danken wij het geweldige team van Grou en van hotel Oostergoo, volgend jaar de 11de editie en bij ons staat het evenement vet gedrukt op de agenda, graag tot dan.
Uitslag
A1:
1- 114 met Marc, Reinoud en Jan Willem. 8 pnt.
2- 50 met Michael, Gerben en Vincent 8 pnt.
3- 131 met Max, Boris en Thomas 13 pnt.
A2:
1- 140 met Rob, Joost en Fons 22 pnt.
2- 117 met Klaas, Dolf en Johan 26 pnt.
3- 77 met Lex, Rogie en Jan 28 pnt.
Max Blom