Holland Weekend 2008.

 Voor het eerst werd van 30 mei t/m 1 juni het Holland Weekend georganiseerd door de KWV “Loosdrecht” op de Loosdrechtse Plassen. Voor dit evenement konden Regenbogen Pampussen, 16m2ten, 12voetsjollen en Gig-roeiers inschrijven. Naast meerdere korte wedstrijden op geheel nieuwe banen met veel op- en neer rakken waren er teamwedstrijden tussen de deelnemende klassen in de Pampus georganiseerd, roeiwedstrijden tussen de diverse klassen en ook het walprogramma was dik in orde.   De spreekwoordelijke gastvrijheid van de KWVL alsmede de brigade van Roel stonden verder borg voor een drietal fantastische dagen. Maarten Morsman zou zijn nieuwe 145 ter doop houden en zou daarbij geassisteerd worden door zijn bemanning, Jan Mulder en natuurlijk zijn charmante vrouw. Het organiserend comité had van te voren reeds aangekondigd dat er flink geëxperimenteerd zou gaan worden en dat hebben wij geweten! Kortom, het zou een geheel nieuwe zeilbelevenis worden.

Reeds bij aankomst op donderdag stroomde het zilte vocht al ruim en onder invloed hiervan werd ons een banenkaart uitgereikt waarvoor je hogere wiskunde moest hebben gestudeerd. Experiment 1. Nu staan Regenboogzeilers weliswaar alom bekend om hun hoge intelligentie, maar dit was ons toch te machtig en het was slechts aan de 12voetsjollen zeilers te danken dat wij eindelijk doorkregen hoe het in elkaar stak. Begrijpelijk want jollenzeilers hebben vaak in hun leven niets anders gedaan dan studeren. Verder een gezellige avond met reeds vele aanwezigen, dikke verhalen en een hernieuwde kennismaking met Irish Coffee.

De volgende morgen werd tijdens het immer geestige Palaver medegedeeld dat de eerste start werd uitgesteld vanwege de algemene staking van de windturbines en de verwachting van zware buien met windstoten en onweer. Alle RB zeilers morren natuurlijk, want dit soort weer zijn ze verzot op! Maar goed, enige uren later toch het water op met een zwak windje en van start. Max Blom liet gelijk zien dat dat hij bloedserieus was met het edele trio Henk Bergsma, Peter Schuil en Thijs Kok daar direct achter. Er zou gelijk worden doorgestart voor de tweede wedstrijd. Nou ja, gelijk……. Aangezien de startlijn ook de finishlijn was (Experiment 2) moest er gewacht worden tot de laatste klasse binnen was. Nou staan 12voetsjollen al niet bepaald bekend om hun hoge rompsnelheid, bij weinig wind wint een (water)schildpad het nog van ze. Dus zo’n 2.5 uur ronddobberen en toen konden wij weer aan de bak en weer was het die vermaleide Blom die ons allen weer zeilles gaf. Ditmaal gevolgd door ondergetekende, Frank Tol en Henk Bergsma. Om 4 uur naar de kant voor de lunch die voornamelijk uit bier bleek te bestaan omdat de 3^de wedstrijd werd uitgesteld naar de volgende dag. Een wijs besluit want er moest nog worden gezeild in de Pampus en een Regenboog gedoopt worden. Een prachtig schip gebouwd door Vial en fantastisch ingericht door Joost Houweling, geheel in het zwart wat bij de speculaties rond de naam al gauw “De zwarte doos”, “Sponsered byDelha”, “Fiscale nachtmerrie” en nog meer van die onzin opleverde, maar uiteindelijk Black Beauty bleek te zijn. Na een opzwepende toespraak van Maarten en een hilarisch vervolg door Jan Mulder werd de doop uitgevoerd door Maartens uitgelaten vrouw die daarbij vrolijk joelde: ik spuit, jij slikt! Alle leden van de KWVL moesten daar ook even van slikken en ze wisten niet hoe snel zij deze spraakmakende doop die onder begeleiding van overweldigende house muziek werd uitgevoerd moesten beëindigen. Waarschijnlijk allemaal jaloezie.

Voordat dit alles onder grote belangstelling (ook van vele niet deelnemers uit de RB klasse) plaats vond moest er eerst nog teamwedstrijden worden gevaren in de Pampus. Drie deelnemers uit de deelnemende klassen kregen de beschikking over een Pampus met bemanning en zouden met z’n allen als in een fleetrace tegelijk van start gaan, waarbij het gezamenlijk resultaat opgeteld werd en tot een eindklassering diende te leiden. Appeltje-eitje dachten de meeste RB zeilers. Jan van Staveren, Frank Tol en Henk Bergsma zouden de kleuren van de RB klasse vertegenwoordigen en ik kan je verzekeren, dat een Pampus opeens een heel klein bootje lijkt als een paar van die reuzen op het kantje gaan zitten. Na een zinderende start konden wij als trotse toeschouwers zien hoe Jan als eerste en Henk als tweede de boventon ronden. Maar waar was Frank? #@$^%&*!!!! Laatste! En Frank zou geen groot ondernemer zijn geworden als hij zijn doelstellingen niet nastreefde, dus is hij laatste gebleven. Jan had ook zo zijn eigen plannen en kwam als eerste over de finish. Henk, die als kersvers Voorzitter meende de goodwill van onze klasse te kunnen vergroten door een aantal malen “gaat U maar voor” te roepen,  zakte af naar de 6^de plek waardoor wij in het eindklassement op de derde plaats eindigden. Niet gek als er 4 klassen deelnemen.

Daarna werd onder begeleiding van een prima jazz en swing band bestaande uit bejaarde omwonenden en later een diskjockey die er wat van begreep het een jolige avond die tot (zelfs voor RB zeilers) laat door ging.

De derde wedstrijd ging de volgende morgen op tijd van start met windshifts van zo’n 90 graden, windstiltes afgewisseld met windstoten rond kracht 5 BFt. Je verveelt je nooit in Loosdrecht. Grappig was ook dat de Regenbogen en de 16m2.ten met later nog een verdwaalde Pampus op een gegeven moment door herhaling van rakken in elkaar schoven, wat vrolijke momenten opleverde bij de onderboei. Huilend van het lachen konden wij constateren dat Regenbogen toch steviger zijn dan kwadraten en je een Pampus beter kan schilderen dan lakken. Gelouterd met een gezonde aanvulling op ons toch bepaald niet krappe woordenschat was het ditmaal Thijs Kok die de eer voor zich op ijsde, gevolgd door ondergetekende, Henk Bergsma, Max Blom en Jan van Staveren.

Na de doorstart, ditmaal maar 2 uur later, een herhaling van omstandigheden en gezegend met nog meer nieuwe uitdrukkingen die in geen enkel medisch handboek voorkomen was het weer die @#$%&*!!!!! Blom die ons allemaal zijn kontje liet zien. Ditmaal gevolgd door Thijs Kok, Ronald Lafeber in de 56 en Erik Koekoek in de 78.

Terug naar de wal voor een rubberen eitje en toen weer het water op voor wedstrijd 5. Het weer was wat opgeknapt en wij hadden zowaar af en toe een zonnetje! Henk Bergsma toonde dat hij nu echt in Loosdrecht woont en na wederom een chaotische wedstrijd triomfeerde hij met achter zich Jan van Staveren, Thijs Kok en ondergetekende. Geheel in stijl trakteerde onze kersverse Voorzitter ons weer aan de wal op de nodige alcoholische versnaperingen, zo blij was hij met deze overwinning! In alle euforie waren wij vergeten dat wij nog moesten roeien in een marteltuig dat Gig heet en de minst dronken mannen werden geronseld dit karweitje te klaren. Hierin ligt dan waarschijnlijk ook de rede, dat wij slechts 3^de werden, smadelijk verslagen door de Pampus en de 16m2 en slechts een neuslengte voor op de Jollen, maar dat zijn dan ook eigenlijk roeiboten met een zeiltje. Hierna volgde een prima lopend buffet, hoewel het meestal stil stond en een beste DJ die de boel op stelten zette. Ik moet zeggen, de dames uit de Gigs moeten wij direct lid maken van de RB club, want deze dames zijn niet voor geen kleintje vervaard en kunnen wel een feestje bouwen! Het was de eerste keer dat ik Jan van Staveren whisky heb zien drinken (in de Irish Coffee)maar hij vond het schijnbaar lekker, want hij vroeg (steeds onduidelijker) maar om meer. Het zal allemaal wel te maken hebben met zijn nieuwe moederschip, een prachtige motorklassieker die hij aan alle dames heeft laten zien.

Toen wij de volgende dag met enige moeite uit ons bed klommen konden wij constateren dat het mistig en druilerig was en er absoluut geen wind stond. Prima katerweer maar niet bepaald een ideale wedstrijddag. Zo dacht de wedstrijdleider er ook over en tijdens het Palaver deelde hij dan ook mede, dat de wedstrijden voorlopig uitgesteld waren. Dit kwam hem ook prima uit, want zo deelde hij mede dat de startboot niet wou starten en het kanon niet wou knallen. Voor het geval dat deelde hij toch nog nieuwe wedstrijdbanen uit die mogelijk nog ingewikkelder waren dan de vorige. Toen er opmerkingen kwamen over de nummering van de boeien verklaarde hij doodernstig dat deze reuze logisch waren, aangezien de nummering correspondeerde met de voorgaande historie wanneer deze boeien daar bedacht waren. Volstrekt duidelijk. De wind bleef zich verstoppen achter de mist en de motregen  en het wijze besluit er maar definitief mee te stoppen had ruime instemming en maakte het mogelijk de boot vroeg op de kar te zetten.

De daarop volgende prijsuitreiking was ook experimenteel en per klasse werden de prijswinnaars, met uitzondering van de hoofdprijswinnaars tegelijk op het podium geroepen om daar met dikke zoenen van schone dames en opzwepende muziek te worden voorzien van fraaie bekers. En toen kwam het klapstuk. Getrokken door een amechtige tractor kwamen de hoofdprijswinnaars op een opgetuigde aanhangwagen gezamenlijk voorgereden onder de tonen van “We are the champions”. Geweldig! Doe je verschrikkelijk je best om te winnen, lukt je dat en sta je uiteindelijk voor lul! Deze eer was weggelegd voor Max Blom met Boris Bulk en Thomas Allert die de hoofdprijs triomfantelijk en verdiend in ontvangst mochten nemen. Met drie eentjes en een derde plek een prachtprestatie. Tweede werd Thijs Kok, Martin Kuiters en Roelof Kok, derde ondergetekende met Joost Houweling en Gerben van der Werf en vierde Henk Bergsma met Martin van Wettum en Willem Nico Potma. Dat de nieuwe boot van Maarten een goed schip is bleek uit hun vijfde plek met Jan achter het roeren Maarten en Willem Timmers als bemanning.

Daarna volgde de dankbetuigingen, de uitreiking van de wisselprijzen die in het clubhuis blijven en de toespraken van de vertegenwoordigers van de deelnemende klassen die over 1 minuut spreektijd minimaal 10 minuten deden. Wij RB zeilers waren trots op onze Voorzitter die zich in dit verbale geweld prima staande hield, overigens als enige keurig in een blazer met das boven een spijkerbroek die zelfs Brunotti niet meer kan verkopen. Hulde Henk! Omdat Jan Frans Mandemaker er niet was besloot het wedstrijdcomité massaal bitterballen en bier om deze weg te spoelen aan te bieden en daar hebben wij allemaal gretig gebruik van gemaakt.

De conclusie is dat het op alle fronten een bijzonder geslaagd evenement was dat op zich de mooiste reclame is voor massale inschrijving volgend jaar, want wegblijvers, jullie hebben wat gemist!

Rob de Kraa.