• home
De Regenboog bestaat 90 jaar...En dat hebben we met een fantastische evenement gevierd op de Kaag!74 Regenbogen waren aanwezig en hebben hier wedstrijden gezeild en op een geweldige wijze dit feest gevierd. Hulde aan het Lustrumcomité en alle mensen die hen hebben bijgestaan. Speciaal woord van dank aan Jan Bart Lucas en Wim van 't Hoogerhuys van KWV de Kaag, het team van de Rustende Jager (familie de Jong) en de KaagSociëteit.
Het lustrumevenement op de Kaag is dan wel afgelopen....Máár het Lustrumjaar van de Regenboog is dit nog niet! Tijdens de Sneekweek gaat er ook nog het een en ander gebeuren! 90 jaar wordt je maar 1 keer! Op deze speciale lustrumsite kunt u nog steeds up-to-date informatie vinden. Foto's, Uitslagen, Fanmail v/d Luco, Nieuws etc. etc. We stoppen pas als de Regenboog 91 jaar is.
Verslag Lustrumwedstrijden 2007 / Wat een feest !
Inleiding:
Welgeteld 74 Regenbogen waaronder de 15, nog geheel in oorspronkelijke staat, een fabuleus viertal als LUCO, een immer scherpe en humoristische Wim van ’t Hoogerhuys met zijn afgetraind comité, culinaire hoogstandjes van de brigades van Hans de Jong en Frans Bakker, bij het gezamenlijk ontbijt echt bijzondere gasten c.q. sprekers met voor dat tijdstip een overkill aan humor, perfecte begeleiding bij het kranen en slepen door Gert Jan en zijn mannen, kilometervreter Joost Houweling die de weg naar Friesland nu kan dromen, onze eigen spreekstalmeester met enig muzikaal talent en twee gebroken vingers die hij triomfantelijk steeds maar de hoogte in stak, Frans Sluyters, het warme welkom door de KWV De Kaag, de tent die nog nooit zo mooi was aangekleed, de fantastische feesten met als hoogtepunt de Sint Pieterkerk waar heel stijlvol mooie woorden werden beluisterd maar nog harder werd gefeest, speciale wedstrijden zoals de bemanningswedstrijd en de dameswedstrijd, de mensen die op de achtergrond vele zaken hebben geregeld, het kon niet op, ook de drank niet al zijn wij daarvoor tot het uiterste gegaan. Wat zegt U, het weer ? Niet zeiken, dreigende wolken, genoeg wind, onstuimig water, windmolens als achtergrond van 74 Regenbogen, Hollandser kan het niet.En wat denk je van zondag tijdens de prijsuitreiking en nog lang daarna, de zon kon zich niet langer inhouden want die moest en zou deelnemen aan dit festijn.
Maar goed, ik moest wat schrijven over de wedstrijden, want dat is je heilige plicht als je in het totaal klassement als derde eindigt. Wat dat betreft had ik zondag wat beter mijn best moeten doen, maar die sluwe vos van een Jan valt niet makkelijk te verschalken.
Dag 1:
Donderdag was het al een gezellige boel en deze dag betrof het de wedstrijd kranen en slepen, plekkie in het hondenhok veroveren, het bier uitproberen, dikke verhalen en te schuine moppen (de meeste dames kwamen pas in de avond), een zeer officiële opening en een maaltijd met Italiaanse achtergronden die velen nog tot laat in de nacht heeft bezig gehouden. De DJ had inmiddels zijn matje met lichtpalen in de koepel aangebracht en wist direct stemming er in te krijgen. Een sterk begin waarbij traditioneel wederom dezelfde figuren als altijd zeer laat de lichten uit draaiden.
Dag 2:
Vrijdag eerst enig uitstel vanwege de sterke wind met harde vlagen, maar toen werd toch besloten in ieder geval de Admiraalstocht van start te laten gaan. Helikopter met Glen Wassenbergh van de Telegraaf en een begeerlijke pilote klaar om het spektakel vast te leggen en gaan met die banaan, wind of teveel wind ! De zeilers, door het uitstel enigszins bijgekomen van de voorgaande avond, konden onder de begeleiding van opzwepende muziek als echte Rambo’s het hondenhok uit. In slechts anderhalf uur was dit geklaard en werd er koers gezet naar het Joppe voor de formering. Daar voer een wanhopig klein wit bootje rond met een leuk zwaailampje waarachter wij ons in oplopende zeilnummers achter diende te vervoegen.Nu staan de Regenboogzeilers vooral bekend om hun gemanierdheid en discipline dus de chaos die volgde was voorspelbaar. Maar wederom binnen de anderhalf uur gingen wij van start en wat een gezicht ! Moet jij je voorstellen, de eerste Boog al in het brede gedeelte van de Leede en de laatste nog dik op het Joppe ! Voor de wind door de Leede bij een behoorlijk windje trekken 74 Regen- bogen natuurlijk wel een paar golfjes en ik heb begrepen, dat diezelfde dag er nog een drijvende bok gearriveerd is om de aldaar liggende woonboten van de kant te halen en weer in het water te leggen. Maar zij lagen wel eerste rang dus moeten ze niet zeuren. Genietend van een aantal schitterende Chinese gijpen voor ons werden wij langs Kaagdorp weer terug naar het Sweiland geleid, alwaar het Admiraalsschip lag geankerd met daarop een veelheid aan admiraals, o.a. bestaande uit de Voorzitters van de KWS en De Kaag. Piek naar beneden, gaan staan, salueren en ondertussen half vol lopen, ik hoop dat de Admiraals het hebben kunnen waarderen.
Terug aan de kant werd besloten die dag geen wedstrijden te varen, wat een wijs besluit was. Een dolgelukkige Frans Bakker, die de tap open kon zetten om deze pas heel erg laat weer dicht te doen. Het Vier Windstreken diner bleek niet in de vier hoeken van de tent te zijn opgesteld maar bleek na enig speuren zich geheel NO te bevinden, hetgeen niets af deed aan de originaliteit en kwaliteit. Het feestje was Regenboogs en de aandelen van Grolsch vlogen omhoog. Natuurlijk was er naast de tropische verrassing ook nog de nodige sensatie, zoals ons aller spreekstalmeester die spontaan zijn vingers tussen twee boten stak omdat er geen stoot- kussens tussen lagen, Petra Kempeneers die op raadselachtige wijze te water raakte en dacht dat zij de prijsuitreiking niet zou halen, maar ze had buiten de Prins op het witte paard gerekend, ZKH Rob Breur, die haar met een zwaai weer op de steiger zette nadat hij haar eerst maar nog even had laten spetteren want zijn sigaretten gingen voor.
En wij dachten dat de beschadigingen die de DJ de avond daarvoor al had opgelopen het absolute hoogtepunt zou worden ! Dat Boris Bayer zijn vertrouwde 100 weer in zijn bezit kreeg was natuurlijk ook fantastisch want dat betekent weer een boot die vaart, een gezellige vent erbij en een geduchte tegenstander.
Dag 3:
De volgende, pijnlijke, morgen, was er weer een lekker ontbijt met palaver met het onnavolgbare duo Frans Sluyters en Wim van ’t Hoogerhuys. Nadat de katers weggelachen waren, kon de bemanningswedstrijd van start met als ik het goed heb 45 deelnemers in een klap van start. Grandioos om dat eens uit een volgbootje te zien. Haast nog leuker was de chaos bij de X boei, waar de 108 geen last van had, want die was met de oren in de nek het hele zooitje ruim voor. Bert van der Spek stuurde de boot bekwaam en in alle rust de Kaag rond en werd terecht de trotse winnaar van de fraaie Gerhard Potma wisselprijs met toebehoren. Dat Leo en Speur daartoe een fanatiek stukje toe hebben bijgedragen moge duidelijk zijn en dat Speur tijdens de prijsuitreiking respectievelijk voor Fons werd aangezien zal niemand verbazen, ze lijken immers sprekend op elkaar. De felle gevechten in de rest van het veld konden door mij niet gevolgd (of herinnerd) worden,wat logisch is, want een mens kan maar op 1 plek tegelijkertijd zijn, nietwaar ?Koortsachtig werd op het water van stuurman gewisseld en de broodjes en flesjes water (!!!!!!) geconsumeerd en ook de surprisezakjes van Obsession vonden gretig aftrek. De spanning liep tot grote hoogte op, want nu ging het beginnen ! Startende in de tweede groep hadden wij een prachtig uitzicht tijdens de start van de eerste groep en wat was dat mooi ! Het was gelijk al duidelijk dat de start aan de Pin de juiste was hoewel het terug komen over stuurboord natuurlijk risicovol is. Echter niet voor Frans Sluyters die met twee gebroken vingers in zijn neus het hele zooitje het nakijken gaf. De rest van deze wedstrijd heb ik verder niet kunnen volgen, aangezien de tweede groep van start ging direct nadat de eerste groep het Sweiland hadden verlaten, wat een prima beslissing was van een zekere Wv’tH. Ik heb begrepen dat Frans met zijn kornuiten Peter Peet en zoon Michiel er nog wel voor hebben moeten vechten, maar uiteindelijk triomferend over de finish zijn gegaan. Compliment !
Na het resultaat van de start van de eerste groep besloten de meeste uit de tweede groep ook bij de Pin weg te gaan, wat nog steeds goed was, maar vanwege het te verwachten fileprobleem besloten wij maar hoog bij het schip weg te gaan waar een zwarte vlag het 4 minuten sein verving. Niet echt 100% maar wij ontliepen de chaos die inderdaad onder in het veld ontstond en goed genoeg voor een derde plek bij de X boei. Na een lastig voor de wind rak naar de C ton (ik weet niet waar al die vuile wind vandaan kwam) en gedwongen door mijn voorganger wat ongelukkig de ton om, waardoor onze Voorzitter kans zag over mij heen te lopen, zij het dat het vrij blijven van een lijwaarts schip waarschijnlijk pas na het jubileum in de regels is opgenomen. Deze situatie veranderde ondanks al onze inspanningen niet meer en dat betekende een vierde plek. Zoals later zou blijken zonde, want met die derde plek waren wij beter af geweest. Echter muts met klep- pen diep af voor Max Blom, Henny Boere en dochter Claire Blom in de 131 die iedereen hun achterkant lieten zien.
Aangezien de groepen weer door elkaar werden gehusseld gaat na enige tijd de nieuwe eerste groep weer van start. Wederom was de Pin favoriet en daar heeft Frits Beck optimaal gebruik van gemaakt. Het glunderende gezicht, afgewisseld met enig zenuwtrekje bij de X ton zei genoeg toen hij daar ruim als 1 passeerde. Aangezien wij wederom in de tweede groep starten kon ik deze groep verder niet volgen, maar ik heb begrepen dat het geslepen trio niemand de kans heeft gegeven hun optimale positie af te nemen en zo kon het dan ook gebeuren dat Frits, Sjoerd en Boudewijn hun eerste paaltje drukte. Well done boys !
Terwijl de eerste groep het Sweiland verliet maakte de tweede groep zich klaar voor wederom een start met de zwarte vlag. Terwijl bij de start van de eerste groep de Pin nog steeds voordeel bood, besloot ik weer bij de startboot van quitte te gaan, aangezien de wind de neiging had verder door te lopen naar het westen. Geniepig als ik ben had ik dat niet aan anderen verteld en yes ! tweede bij de boventon. Voor mij een zekere Mark Neleman, relatief onbekend maar die vent kan wel zeilen ! Natuurlijk een onbegonnen zaak en ik was dan ook dik tevreden met de tweede plek. Mark, Gerard en Pieter deden gewoon wat ze gewend zijn en zeilden een dikke 1. Echt waar, ik heb het zelf gezien.
Terug aan de wal slechts een enkel biertje, want wij moesten ons in pak nr. 1 hijsen voor het gala op een “geheime” lokatie. Maar liefst 5 bussen zouden ons vervoeren, hoewel er slechts een tegelijkertijd de dijk op of af kon, want passeren, ho maar. Met uitdrogingsverschijnselen stonden prachtig uitgedoste dames en heren geduldig bij het pontje en op de parkeerplaats in lichte regen en veel wind geduldig en zonder enig onvertogen woord dan ook te wachten. (Ja, ik heb het over de Regenboogclub !) In samenzang werd het oude hitnummer “Busje komt zo” aangeheven en inderdaad, uiteindelijk kwam iedereen bij de geheime lokatie aan, zijnde de St. Pieterkerk te Leiden. Fenomenaal!
Het moet de eerste keer zijn dat er Regenbogen in de kerk hebben gestaan, wat volgens mij ook opgaat voor het merendeel van de leden van de Regenboogclub. Wat een sfeer, wat een pracht, wat had Hans de Jong (jr) het weer goed voor elkaar ! Ik heb van Hans sr een tour achter de schermen mogen krijgen en dat heeft mij met diep respect voor de familie de Jong vervuld. Na het vochtgehalte in het lichaam weer enigszins op peil te hebben gebracht mochten wij aan tafel plaats nemen voor een uitgebreid diner met wederom de nodige verfrissingen.
Tijdens het diner nam de LUCO het woord hetwelk de inleiding vormde voor drie RR’s. (Regenboog Ridders). Henk, Nard, Frank en Maarten, bedenk dat jullie Jan van Staveren, Henk Noppen en ondergetekende hier heel veel eer mee hebben aangedaan, niet alleen door het prachtige speldje wat wij hebben gekregen, maar ook door de lovende woorden die over ons werden uitgestort. Wij zijn er heel erg blij mee. In een poging dit tot uiting te brengen met een dankwoord kwam de akoestiek mij te hulp zodat het meeste gelukkig onverstaanbaar was, waarvoor ik overigens eigenlijk geen hulp van de akoestiek voor nodig heb. Na de hilarische speech van Jan Frans Mandemaker over hoe het nu allemaal begonnen was verbeterde de akoestiek gelukkig, zodat hij voor een ieder goed te verstaan was en iedereen huilend van het lachten van zijn of haar stoel gleed. De band barste met veel geweld los en wat een wereldband hadden jullie geregeld. Vooral de bassist had mijn voorkeur, want die man was echt een komiek, maar dat schijnen alle bassisten te hebben.
Puur uit snobisme had ik eigen vervoer geregeld dus van de terugtocht heb ik weinig meegekregen, maar ik heb begrepen dat al om half vijf de lichten in de Kaagsoos uitgingen. Een wereldavond !
Dag 4:
Zondagmorgen de Dameswedstrijd ! Eerst natuurlijk het ontbijt en palaver, met ditmaal als speciale gast Frank Tol. Hij kan zijn vrouw vol trots vertellen dat het toch nog een dolle boel is geworden want met zijn bekende droge humor ging de tent uit zijn dak. De dames stonden inmiddels vol ongeduld te dralen bij de Bogen en de gecharterde bemanningen stonden de boot op te tuigen, waarbij zij regelmatig naar hun hoofd grepen. Of dit nu het gevolg was van de voorgaande avond of een oefening voor tijdens het zeilen is mij onbekend. Mijn schone echtgenote had weer ene Mark Neeleman ingehuurd wat mij toch even aan het denken heeft gezet. Als dat tijdens de Kaagweek weer gebeurt is er volgens mij meer aan de hand of zoiets. Opgewekt zeilde een klein armada naar de start waar onze onovertroffen wedstrijdleider Wv’tH persoonlijk alle dames verwelkomde. En wat denk je, niets geen zwarte vlag ! Zelfs een algehele terugroep toen er 1 dame te vroeg was ! De slijmbal.Al bij de X boei hadden de 22 en de 108 zich onderscheiden en gingen met ruime voorsprong op kop waarbij het steeds stuivertje wisselen was. Claire Blom in de 131 kwam echter steeds dichter in de buurt na een geweldige inhaalrace. Bij de laatste boei voor de finish lag de 22 met Brigitta Kampschreur op de eerste plaats met vlak daarachter Ingrid van der Spek. Claire volgde kort daarop. Op basis van volledig onjuiste informatie, verstrekt door Bert van der Spek (juist haar man, oplossing moet nog komen), dacht zij nog een ronde te moeten varen en trachtte de boei aan de verkeerde kant te ronden. Dat betekende een lus draaien en daar maakte Claire dankbaar gebruik van.
Dus Brigitta eerste, Claire tweede en Ingrid derde. Niet alleen voor jullie, maar voor alle dames mijn complimenten. Mijn echtgenote, die reeds vertrokken was met champagne aan boord edoch smadelijk 5de werd, heeft haar teleurstelling overwonnen door op het achterdek van de Croix du Sud met de nodige vriendinnen de champagne te nuttigen en daarna nog zeven flessen.
Maar daarna ging het gebeuren ! Wie werd voor de volgende vijf jaar de Lustrum Kampioen ? Frans Sluyters staat eerste met 3 punten, ondergetekende tweede met 6 punten,Jan van Staveren met 7 punten en verder velen op een dicht kluitje daar vlak bij.
Dit maal startte ik in de eerste groep te samen met Jan en Frans startte in de tweede groep. Wij zouden het pas weten als Frans door de finish was gegaan. Jan en ik gingen bij het startschip weg en dat was de juiste keuze want bij de bovenboei Jan 1 en ik direct achter hem. Spannend ? Yes ! Deze positie hebben wij volgehouden tot de boei bij Kaagdorp en daarna ging het er om. Het is voor het eerst dat ik Jan verdedigend heb zien varen, maar er stond dan ook wel wat op het spel ! Door ons geklooi kwam Hans van Drunen steeds dichter bij en dat was nu niet bepaald de bedoeling. Op het Norremeer moest Jan een keuze maken om of te verdedigen op Hans of om bij ons te blijven. Laat hij nou voor Hans kiezen ! Wij hebben daar dankbaar gebruik van gemaakt en kwamen nipt eerste te liggen. In mijn grootheidswaanzin bleef ik mijn eigen race varen en dat moet je in zo’n geval niet doen bij die oude vos. Dus Jan weer 1 en wij kort daarop 2 met Hans in mijn nek. Na de laatste boei voor de finish nog een noodklap gemaakt met als gevolg dat Hans er nog haast voorbij kwam. Jan 1 en wij 2 dus gelijk aantal punten (8) maar Jan met een eentje, dus kwam hij voor mij. En toen maar wachten op de tweede groep. En daar kwamen ze; Frits Beck voor zijn tweede eentje (knap) en Frans Sluyters tweede c.q. totaal 5 punten en een terechte winnaar ! En dat met twee gebroken vingers, die hij triomfantelijk naar mij op stak toen ik hem vanaf het achterdek van de Croix du Sud hulde bracht ! Fantastisch !
Prijsuitreiking:
Een uurtje na de finish van de laatste boot werd de prijsuitreiking gehouden. Een zonovergoten terras, een hele hoop mensen met een drankje in de hand, een geweldige stemming, een blaaskapel, het kon niet mooier en een afsluiting die passend was voor dit evenement. Na een terechte dankbetuiging aan alle betrokkenen wisselden de prijzen van eigenaar te beginnen bij de bemanningswedstrijd waar Bert van der Spek met Leo en Speur (sorry Fons) de Gerard Potma Prijzen van mij mochten ontvangen.
Daarop nam de op een of andere manier goed geluimde Frans Sluyters het woord om dat niet meer af te staan op een voor mij nogal pijnlijk moment na, namelijk de veiling van het mij toch zo innig geliefde gele zwemvestje met bijpassend mutsje met flappen.
Als volleerde veilingmeester nam Maarten Morsman het woord voor een Tukse veiling. De belangstelling was gewoon overweldigend en 2400 Euro later was het Bouw van Wijk jr die voortaan voor lul gaat lopen en was het exploitatietekort weer aangezuiverd.
Daarna volgde de uitreiking van de dameswedstrijd hetwelk door FS op een militante wijze werd gedaan. De bofferds van de LUCO kregen dank voor hun vele werk en werden door de dames verwend met vele zoenen, waarbij het op viel, dat alle dames hun verplichtingen op een eigen wijze voldeden. Mijn vrouw bij voorbeeld genoot er zichtbaar van en nam ruim de tijd terwijl Clair niet wist hoe gauw ze de klus geklaard had. Het zal wel een kwestie van leeftijd zijn. Maar goed, in Brigitta vonden wij een terechte winnaar; van harte ! Niet onvermeld mag blijven de Rode lantaarn, die ook al in de handen van de familie Kampschreur terecht kwam; reken er op dat wij van die dame nog wat gaan horen !
En toen de Jubileumwedstrijden. Frans pakte willekeurig een aantal eindresultaten uit de lijst en leverde hier geheel op zijn eigen wijze humoristisch commentaar op. Daarna ging het van de tiende plaats naar beneden waarbij hij na de tweede plek eindelijk zijn klep hield. En met rede, de Jubileum Kampioen voor de volgende vijf jaar was voor hem !
Zichtbaar ontroerd stak hij zijn twee vingers naar ons allen op terwijl wij geheel buiten zinnen en stom bezopen scandeerden: Die Frans is heel wat mans !
Ik denk namens alle deelnemers, maar zeker van de lieden van de 50 en de 140 met hun aanhang, willen wij Henk Bergsma, Nard van Breemen, Maarten Morsman en Frank Bik bedanken voor een op alle gebieden fenomenaal festijn en ze alle eer willen toewuiven voor het vele, vele werk dat hiervoor nodig was. Vrienden, pikkebazen, maten, jullie zijn kanjers !!!!!!
Rob de Kraa. RB 140
NB: Kwijlend hebben velen de Gerhard Potma Prijzen aanschouwd welke geschapen zijn door een waar Kunstenaar, Tjalling Talsma. Dat deze wisselprijs verzeild wordt tijdens de Dameswedstrijd op de Kaag, ingaande 2008, was voor velen een verrassing, echter niet voor diegenen, die Gerhard goed hebben gekend. Bij het volgende Jubileum in 2012 zal de prijs echter weer worden verzeild tijdens de bemanningswedstrijd.
Luco Regenboog, Abbenesstraat 32 III, 1059 TE Amsterdam, Bank: 43.33.87.602
Copyright: ©2007 Regenboogclub, Webdesign: Robert Kampschreur
